Turkuaz Deniz

Van' a Destek Olmak Icin...

2011-12-21T15:37:00.000-08:00

Kitabın geliri Bridge to Türkiye isimli çok güzel işler başaran bir organizasyon aracılığı ile Van’a gidecek.

"Bridge to Türkiye Fund (BTF), Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşayan Türkler’in bir taban hareketi olarak başlattıkları, amacı Kuzey Amerika ve Türkiye arasında dayanışma ve yardımlaşma köprüsü görevini üstlenerek, Türkiye’de sosyo-ekonomik olarak yardıma muhtaç toplum katmanlarına destek sağlamak olan bir hayır kurumudur."

Emegine saglik Nilufer, iyi ki varsin!

Nese D.O.

kiyamadim iyi mi?

2011-12-12T13:42:00.001-08:00

iyi mi ettim kotu mu bilmiyorum...
undelete blog diye bir sey varmis, undelete dedim geri geldi turkuazdeniz...
keske her sey boyle sip diye geri gelebilse...
buralardayim...

Hosca kalin...

2011-11-26T09:31:00.000-08:00

Surekli ayni seyleri yinelemektense, yenilenmeye karar verdim.

Hosca kalin.

Sevgilerimle,

Nese

(Hosca kalmaniz dileklerimle, hoscakalin.)

Ozur dilerim kucuk ari kusu...

2011-11-02T12:52:00.000-07:00

"Once guvenecekler anne!"

dedi Deniz,

once guvenecekler...

Sonra, guvenip geldiler ari kuslari, balkona astigimiz kirmizi, albenili sahte nektara. Seytanin kizini almak icin gordukleri her isik kaynaginin etrafinda donenip duran pervaneler gibi geldiler.

Cok kotu kandirdik oysa biz onlari...

Bir tanesi kucucuk -serce parmagim kadar ya var, ya yok- pirrrr diye ucup, her defasinda illa da o iki catalli yapraksiz dalin usttekine konuveriyor, oradan da sahte kirmizi nektara bakip duruyor. Sonra agacin dallarinin arasindan biraz daha buyuk, soyle bas parmagim kadar bir baska ari kusu kanatlarini cirparak geldigi anda nektarina dogru, amansizca ucup saldiriveriyor kendinden daha buyuk berikine...

Sonra biraz sessizlik, bizim serce parmak ari kusu biraz daha iciyor sahte kirmizi nektardan ve donuyor o ciplak catalli dalin ustte olanina... Daha sonra yine buyucek olan pike yapiyor sahte kirmizi nektara ve yine ayni kavga gurultu...

Seni cok kotu kandirdik biz ari kusu, nektarin da, kavgan da bosuna...

zaten iki gun sonra gelip agacini da budayiverecek Meksikali mevsimlik isciler...

ozur dilerim senden, guvenini bosuna cikardigim icin...

ama hayat be ari kusu,

hep kandirilip durmuyor muyuz biz de?

ha?

Sessizligimi anlayamiyorken...

2011-10-27T22:08:00.000-07:00

"If you can't understand my silence, you will not understand my words."

Kimin sessizliginden cikan kelimeler bilmiyorum, ama tam da beni ifade ediyor bu aralar.

Kalabalik geliyor her cumle; duydugum, sarfedemedigim, yazamadigim her cumle ka-la-ba-lik geliyor...

sadece Deniz' i dinlemek istiyorum,

ve

denizi...

Ve sasiriyorum soyleyecek koca koca laflari olanlara, ne de cok sey biliyorlarmis tanrim! Ne cok soyleyecek, yazacak seyleri varmis!

Neseyle, coskuyla, mutlulukla cikan kelimeler olsa keske!

degil...

Nefret ve elestiri dolu, manasiz bir dolu cumle...

ve

bobur.

sustum ben.

yine.

meydan sizin.

haydi bakalim.

Cadirlar satiliyormus...

2011-10-26T00:21:00.000-07:00

Satilir.

Botlar...

...

1999 senesi, Adapazari depreminin birkac saat sonrasinda Murat ve ben kendimizi askeri bir kargo ucaginda bulduk...
Adapazarina vardigimizda enkaz, yangin ve kaybolmakta olan soguk Kasim gunesinden baska, yabanci kurtarma ekibi mensuplari vardi bizimle beraber o ucakta olan... Deprem sallamis, yikmis, yakmis, susturmustu adeta sehri... Gece erken geldi enkazlar arasinda bir can kurtarma derdindeyken hepimiz... Zonguldak maden ocaklarindan, ellerinin yuzlerinin kara komuruyle gelmis olan isciler zifiri karanliktaydilar yine, ellerinde kurekleri can aramaktaydilar beton parcalarinin icinde...

gece soguk, gece kara, gece sessizken bir ates yakiliverdi sakince, utana utana ellerimizi uzattik, isciler, arama kurtarmaci "yabancilar" ve "o" hep birlikte isinabilme umuduyla...

sonra "o" cekine cekine konusmaya basladi hepimize verdigi meyve sularini yudumlamaya calisirken...
zonguldak' tan gelmis. sendika gondemis, bir kamyon kasasi dolusu botla... depremzedelerin ayaklari usumesin diye... bir polis durdurmus sehre girerken de ucer dorder cift bot almis diye cok feci efkarlanmisti...

satarlar,

cadirlari da satarlar, ac da birakirlar, acikta da...

korkarim ben bu memleketten...

cok korkarim...

sevdigimden, sonsuz ve sorgusuz sevdigimden ama, nefret edemem...

kirilgandir, cok...

sanki deprem topragi degil, ulusu ikiye boldu bu defasinda diye cok gucendim ayni cografyadan surgun verdigim ulkeme...

satmayin, calmayin, daha da beter yikmayin...

yeri degil.

zamani

hic.

Sus pus...

2011-10-20T21:35:00.000-07:00

Bunca zamandir susar mi "yazarim" diyen bir insan? -yazmak kokunden genis zaman olarak diyorum- Neredeyse gecmis zaman oldu benim yaziyor olma halim, yazarlik mi, hasa! Ben daha neyim? Sadik degilim bir kere! Sag tarafa takipciler icin bir sekme koymusum, yuz kusur insan birikmis ve birine bile hakettigi saygiyi gosterip, bir kisacik merhaba bile dememisim! Eh bana!

Bir de Turkce karakterlerin eksikligini nasil hissediyorum bunlari karalarken bilemezsiniz! Sevemedim Turkce' nin ya da herhangi bir dilin hakettigi saygiyi gormemesini, de'leri da'lari ayri yazamayanlara, cok bilir edasiyla Osmanlica kelimeler kullanmaya calisip harflerin yerini karistiranlari... mesela harfiyat diyenleri, hafriyat yerine... sevemedim...

Bu aralar PAYLASMA konusunu kafama feci sekilde takmis durumdayim... Paylastikca cogalmiyor sevincler artik, paylastikca kiskanmalar artar oldu sanki. Bir de Facebook konusu var ki, bambaska bir alem! Yalanci samimiyetler, tanisiyor olma halleri... Komsu iken gorusmeyip, sadece Facebook' tan takip edip her seyi biliyor olma halleri... Bilmiyorsun a canimin ici, bilemiyorsun, bilemezsin ki! Ne kadarini algilayabilirsin ki benim yasantimin, uzuntumun, sevincimin ne kadarini... Ben de seninkini, degil mi?

Konusurken gunes gozlugunu cikarmayanlar gibi, facebook' tan dostluk halleri. Ifadeler sakli, gizli, puslu... Ve fakat, paylasmak guzel, paylasmak ihtiyac ve paylasmak bu asrin yegane gercegi... Benim gibi dinozolara zor geliyor olsa bile, olmazsa olmazi.

Gittik ve donduk tekrar buraya; ama ozlediklerim, sanki her ayrildigim yerde ardimda biraktiklarim beni geri cagiriyor gibi... Insanlar degil sadece, parklar, sokaklar, hava, gunes, su, her sey...

Ozluyorum nefes aldigim heryeri...

Hayat devam ediyor ey gunluk. Habersiz komayayim dedim, yine gelirim.

Kalin saglicakla ve umutla.

Nese

SIZI...

2011-08-27T16:58:00.000-07:00

kalbimde kocaman bir sizi... saga donuyorum, sola... uyutmuyor...

okuyorum, fotograflarda geziyorum... gitmiyor...

elim kalbimde gidiyorum yine...

ne gelmelere, ne de gitmelere dayanamiyorum artik.

ne iki ay yetiyor, ne de baska bir sey.

kalbim elimde gidiyorum.

zor sey

cok

zor.

Belki sizin velet onlardan degildir, ama...

2011-07-25T06:47:00.000-07:00

Turkiye' deki tum cocuklar "buyumus de kuculmus", tum buyukler cocukluklarina doyamamis...

Ben de bir zamanlar onlardan biri miydim, ya da hala oyle miyim, yahut ileride bir gun biraz daha "buyuyunce" ben de icimde bir yerde bastirdigim cocukluguma ozlem duyar miyim?

Nereden cikti simdi bunlar diyeceksiniz? Suradan cikti...

Buyuk buyuk iki uc yasinda cocuklar var etrafimda, biraz daha buyucek olanlari minik birer ergen... Bunlardan en kucumen olanlari, iki ucluk olanlar bizim ilkokul birdeki halimiz gibi, daha buyukleri cekilmezler. Ellerinde savas oyunlari yuklu Play Station' lari, hem de denizin ustundeki iskeleler uzerinde. Denize atlayani da var ama o kadar azlar ki...

Genc kiz tavirlariyla ortalikta arz-i endam eden menopozlu hanimlar, onlara eslik edip yanibaslarinda dikilen bikinili genc kizlardan gozunu alamayan gogsunun killari agarmis amcalar...

Ah... Biz uyum saglayamadik buralara, icim daraldi, bir ay oldu bugun geleli ama alip basimi bir dagbasina kacmak geliyor icimden. Okyanus kiyisindaki o sehir de degil gitmek istedigim, burasi da.

Aidiyet duygumu kaybetmis haldeyim...

Bosluktan selamlar olsun merakta olanlara...

sakin...

2011-07-03T15:31:00.001-07:00

istkedi, a photo by Studio Turquoise on Flickr.

hepsi ayni seyi soyledi gorunce, koskoca iki yilin ardindan.
"ne kadar sakinsin..."
...
ben sessizlige gomuldum daha fazla.
kulaklarim alismis kendi boslugumda yanki yapip duran ic sesime,
diyemedim icimde koskoca bir bando takimi majorsuz ilerlemekte diye...

ayri perdelerdeyiz, bambaska sahnelerde,
bir de onu gordum.
boyut degistirmis hayata bakisim, soluk alisim...
sakinsin, sessizsin diye diye daha da zorladilar, daha da susmak geldi icimden.
sustum.

o kadar sakinim ki su anda, hesabi yapilacak onlarca seyin arasinda oldugum halde.
sakinim.

tevekkulle bekliyorum, buyuk bir kabullenisle.
boyun egis degil desem de, oyle.

gece sessiz, gece cok sakin.
ben de.

en cok sokak kedilerini ozlemisim ben.

Duru

2011-06-18T18:05:00.001-07:00

Laguna Beach, a photo by Studio Turquoise on Flickr.

Neden sustuğumu soruyorsun, sen, sen ve sen...
Sessizliğin bana çok iyi geldiğini öğrendim, susarken ve sadece dinlerken.
Sesini duyup, mısralarını okuduğumda, yahut fotoğraflarına baktığımda, ya da bir dostun (bir kere bile görmedigim bir dostun) düğün davetiyesi binlerce kilometre uzaktayken posta kutumdan aniden çıktığında sonsuz mutlu oluyorum ben.
Ben, aynanın içinde kaybolmuş gibiyim.
Kendimi tanımak için ancak 40 yıl geçmesi gerekiyormuş dedim sonra, ukalaca geldi. Henüz tanımış falan değilim aslında...

Eşyalar, umutlarımla beraber kutulara girdi, kimi en az bizi mutlu ettikleri kadar mutlu etmek için kabul eden başka başka evlere gitti.

Biz de gidiyoruz, sonsuz özlem duyduğumuz anne ve babalarımıza.

Su kadar duru olmak amacım.

Bulanık denizler hiç bana göre değil.

Kalın sağlıcakla,

Neşe

mot-à-mot

2011-05-11T02:18:00.001-07:00

mot-à-mot, a photo by Studio Turquoise on Flickr.

kelimelerim kayıp ne zamandır

-şaşkınlıkla izliyorum bazen olanı, biteni
kimi zaman olmayıp, bitmeyeni-

teker teker yutuyorum dudaklarımın ucundan dökülüvermek üzere olan kelimeleri,
bazen saçılıp darmadağın oluyorlar yerlere, hemen avuçlayıp sokuşturuveriyorum ceplerime bir telaş!
noktalar, virgüller saçlarımın arasında uyanıyorum kimi sabah,
yumruk olmuş, sımsıkı ellerimin arasında kimi zaman üç nokta...

Bakış Açısı - II

2011-04-17T20:35:00.000-07:00

başka başka noktalarında dünyanın,
aslında ne kadar farklı açılardan bakıyoruz hayata.
yuvarlaktı önceleri benim için,
ama şimdi
-şairin de söylediği gibi-
köşeleri var.

yuvarlağın bu köşesinden:
"merhaba dünyalı",
ben dostum.

For those who are feeling a little blue these days...

2011-04-07T11:41:00.000-07:00

icimde

mutlu olmak icin

buyuk

bir

arzu

var

Bakış Açısı

2011-03-30T23:02:00.001-07:00

Crescent Bay - California, a photo by Studio Turquoise on Flickr.

bazen yukarıdan,
çoğu zaman aşağıdan yukarı
bakıyorum
hayata.
o, ukala ukala tepeden tepeden baksa da.

2011-03-29T14:27:00.000-07:00

sevmeyi sevenlere

CtrlA+Delete

2011-01-10T01:21:00.000-08:00

Ctrl A+Delete
Bu aralar icimden gecen. Tertemiz.

Ama gokyuzum hep rengarenk, hep.

zenginlik...

2010-12-29T23:55:00.000-08:00

Dost zenginiyim, dost.

Rengarenk, ışıl ışıl, pırıl pırıl dostlarım var.

Yakınımda olanlar da var, elimi uzatınca tutuveren; uzakta çok uzakta olanları da var.

Hiç görmediğim, ama beni herkesten iyi tanıyan...

Canım hayat arkadaşım var; yıllardır büyük bir girdabın içinde birbirimizden uzaklaşmadan, iyice kenetlendiğimiz, canımın öbür yarısı, en yakın dostum, aşkım...

Yavrum var, hayatımın neşesi, ışığım, yarınım, sonsuz umudum.

Eksilmeden bugün sahip olduklarıma yarın da sahip olmak dışında bir dileğim yok yeni yıldan.

Bir yandan "yetin!" derken bana sevgili 2010, öte yandan savaşmayı, direnmeyi ve geçmişin peşini bırakıvermeyi öğrettin.

Huzurla gönderiyorum seni, ve sevgiyle.

Mutlu seneler hepimize!

ne mi istiyorum?

2010-10-24T00:28:00.000-07:00

o' nunla ilgilenmek...
sanki bana cok ihtiyaci var o' nun ve o' nun...
peki...
benimle kim ilgilenecek?

is yormus degil, hatta tum sacmaligina ragmen birakiverdim kendimi deli gibi calismanin kollarina, beynimi -adeta- uyustururcasina calisiyorum. brosurler, zarflar, tur guzergahlari, telefon gorusmeleri, ac ve ilgisizlikten cok bunalmis depresif ve mutsuz mutsuz bakan bir dort ayak, kendini unutmus bir sessiz iki ayak, hirs kupu baska bir iki ayak... arasinda... karmakarisik...

ne yol ne de baska bir sey yormuyor artik beni, o ve o' nun yalnizligi disinda...

cok karisik ve uzgunum bu defa sevgili gunluk, cok.

neden diye sorma hala...

susmali.

TIP.

40

2010-09-20T21:56:00.000-07:00

Anladim ki,
Degismiyor insan.
Hurriyet Ilkokulu' nun bahce duvarinin dibinde aglayan Nese' yim hala,
Bando takimina almak icin okulun istedigi parayi, anneme babama nasil soylerim diye aglayan kucucuk Nese...
1977' nin Nese' siyle, 2010' un kirk yasindaki, "koca" Nese' si, ayni...
Sorgulayan, didikleyen, haksizliga tahammul edemeyen Nese...
Kirk yasimdaki "ben" icin farkli bir resim cizmistim ben...
Durdugu yer, hayata bakisi daha farkliydi o Nese' nin.
Yanilmisim.
Ayni Nese olmaktan,
Bi nebze bile degismemis olmaktan mutluyum.

Zaman zaman degistigimi dusundugum "yanilma" anlarim oldu. Hirpaladim kendimi degisebilmek adina, halt etmisim.

40 yasinda ama icinde hala 7 yasinda bir kiz cocugu olan Nese.
21 Eylul 2010
California

Fotograftaki orumcekle bir kac gun once tanistik, kaktuslerin arasina ormustu agini. Salasligina bakin! Yamalarla dolu ag, biraz kendimi hatirlatti bana :) Gecen seneki orumcegi hatirladiniz mi, hani evin girisinde olan. Ne kadar duzgun ormustu agini... Herkes bir sekilde, bambaska bir sekilde yasiyor hayatini. Benimki bu serseri orumceginki gibi, onu kendime yakin gordum, hem de cok...

Spider Gone Wild!

oy...

2010-09-04T20:54:00.000-07:00

Oy Nehir, oy...

Annesine, babasina, Leyla' sina...

Sabir dilemekten baska ne gelir elden...

hic.

Yeni Hayat (im)

2010-08-02T18:49:00.000-07:00

Yeni, yepyeni bir hayat bu... Eskisine cok yakin, bir o kadar da uzak...
Istanbul' da operasyon mudurlugu yaptigim acentanin bu defa ABD' deki ofisinde ayni gorevi devraldim.
Macera dolu Amerika... Macera dolu hayat...
Ozetle, kisacik bir not olsun...
Yeni hayatimdan,
Yeni mekandan,
Eski isimin yeni halinden cok cok memnunum...
Eski heyecanimi tekrar yakaladim...
Ve bakin nasil bir yer burasi:

Sevgiler, ve kocaman tesekkurler emegi gecen herkese...
(Onlar kendilerini bilirler :)

Sac, vesaire...

2010-07-13T21:21:00.000-07:00

Sanirim ortaokul birinci siniftaydim, Istasyon Caddesi uzerinde aceleyle kasabanin tek ortaokuluna, derse yetismeye calisiyordum. Cocukluktan acemice genc kizliga gecis donemleri iste... Kirmizi ojeler surulur mahallenin kizlariyla gizlice, annelerin tuvalet masasindan caktirmadan asirip. Fondotenler taptaze cilde boca edilir, yesil farlar surulur, iste o zamanlar.

Istasyon Caddesi' nde kostururken sabahin uzayan golgelerinden biri once golge sonra da havali bir genc kadin olarak geciverdi yanimdan. Bir kendime, basimin iki yanina iki oruk yapilmis saclarima, sonra da o genc kadinin attigi her adimda omuzlarinin uzerinde havali havali ucusan, ziplayan bigudiden yeni cikmis saclarina bakakaldim. Ilk uyanislardan biriydi sanirim, hic de aklimdan cikmadi. Yillarca saclarimi uzatma, o genc kadin gibi hovardaca savurma hevesine, bir bakima telasina dustum. Ne kadar ugrastiysam da saclarim hic oyle savrulmadi...

Sonraki donemlerde annem ve makyaji, saci, zevkle giydigi topuklu ayakkabilari yer etmis hafizama. Benim hic oyle burnu acik-topuklu papuclarim olmadi mesela. Giyemedim, topugum acidi, ayagimi vurdu derken hep minik topuklu papuclarim oldu. Lacivertimsi mavi fari da annemin surdugu kadar guzel suremedim ben. Fondotenlerim hep yuzumde maske gibi durdu ayrica...

Anne olmaya karar verdigim donemde aklimda yine sac vardi, tipki dugunumde oldugu gibi. Gelinin saci uzun olurdu... Topuzumu yapan kuafor, neden uzatmadiniz sacinizi dediginde nereden bilebilirdi ki o sacin son bir senedir ancak o kadar uzadigini... Annemin kardesimle ben bebekken olan tum fotograflarinda saci uzun, incecik bir kadin. Hamileyken de uzattim sacimi, Deniz' in kucagimda oldugu bebeklik fotograflarinda annem kadar ince olmasam da, uzun sacli terutaze bir anneydim...

Simdi aynada baktim da ensemde topladigim uzun sacima aklima bunlar usustu...

Beyazlarim benzedi ama anneme, onu basarabildim. En fazla dort haftada bir boya isteyen sakaklardan agaran saclarima olsun bu yazi...

Uzun-kisa sacli ,tum hassas, kadinligi ve kendiyle barisik tum kadinlara olsun...

"Onlar da olmasa!" degil, "Iyi ki varlar!"

2010-07-09T04:04:00.000-07:00

Iyi ki varsiniz, iyi ki...

Keskin virajlarini donerken hayatin,

hep yanimda olan uzaktaki dostlar...

Iyi ki varsiniz.

Goc yollari uzun, yine uzun. Yakin ve kolay sanmistim bu defa ama yine avucumu yaladim; bin tane puruz, bin tane soru isareti, bin tane, onbin tane bilinmeyen. Az zaman, cok is...

Olumlu dusunmek icin kendi sinirlarimi zorluyorum, genellikle "kotumser" olan ben. En "olmaz" i, en "olumsuz" u cimbizlayip dusunuyor, uyumuyor, kendimi hirpaliyorum haftalardir. Paralize olmus gibiyim, aklimda tek dusunce: bir aksilik cikacak, ah bak boyle dedi, oysa...

Kendimi bogazlayasim geliyor boyle zamanlarda ama...

Ama iste.

Siz, hani hep "olumlu" yu hayal eden, dusunen, inanan siz? Soyler misiniz, nasil basardiniz?

karanlik ruhuma gida :) Beatles' tan...

http://fizy.com/s/10mid3

Aslında keyfim yerinde...

2010-07-05T05:28:00.000-07:00

Yerinde...

Kimsenin ağzının tadı kaçmasın, aman!

İş buldum, iş beni buldu...

Ev ve okul da halloldu mu tamamdır.

Kalbi benimle pır pır eden, seven-anlayan dostlara minik bir not olsun...

neşe

Nedir benden cektigin, ey "Turkuaz Deniz" ?

2010-07-05T04:37:00.000-07:00

Siginak gibi burasi aslinda bana,
benim icin.
Turkuaz Deniz derken, adini koyuverirken,
Aslinda en basina, hic gorunmeyen bir yerine soylece eklemistim:
ozlem.

Ozlemlerimle, buradaki kaygilarimla, klavyeden eksik ama kalbimde tam Turkce harfleriyle bir siginak(ti) Turkuaz Deniz. Idi dedim cunku artik degil, ne zaman kizsam gucensem ondan alir oldum hirsimi! Beni anlayan, bana yakin olan turkuaz deniz' in kapilarini her kapali buldugunda bildi ki aslinda ben kendi kapilarimi kapadim.

Actim-kapadim...

Kapadim-actim...

Yine, yine, yine...

Ben gibi bu blog... Bir acik, bir kapali... Mahremime girilsin sevmem, en gizlimi asla anlatmam... Paylastigim insanlar yok mudur, vardir... Bir iki -uzaklarda da olsa- yakin dost. Ama bu, burasi baska. Cumlelerim bile kisa, kisa... Okurken ben bile bazen kendimi anlamaktan aciz kalirken, sen; beni hic tanimayan, hayatinda bir kere bile gormemis sen nasil anlayacaksin ki?

Kaygim senin anlaman degil aslinda, benim kendimi anlatmamda...

Anlatamiyorum, anlasilamamisim derken küsüverdim buraya.

Kurdugum dostluklar, beni merak eden, tanimasa da anlayabilen bir iki dost icin acik Turkuaz Deniz. Hani simdi kilitsiz acik ya, herkese acik degil aslinda... Gelip gidip iki satirimi, uc fotografimi gorup giden sen... Sanma ki kalbim sana eskiden oldugu gibi acik...

Demek kendi tercihim...

Demek oyle...

Demek hic tanimamissin beni...

Cok kirginim, cok...

Bilesin.

Hic bi kere hayat bayram olmadi ya da her nefes alisimiz bayramdi...

2010-07-01T02:53:00.000-07:00

Belki de.

En sevdiklerimdendir, yillardir hep dilimde...

Karamsar oldugum icin degil, mutlu ya da umutlu da; sadece hayati yasarken icinden, icimden akip gidenlerden...

dinlemek istersen:

sozlerimi geri alamam

Enayi

2010-06-30T03:58:00.000-07:00

Enayilik baska sey, islik calarak yagmurda dolasirken yoldan gecen arabanin ustunu basini suya-camura bogmasi demek...

Enayi ben!

Oyle bir islandim ki, ustum basim camur.

Ama dilimde hala ayni islik.

:)

sen misin bu kadar her seyi kendine dert eden?!

2010-06-23T21:24:00.000-07:00

48 saattir zonk zonk zonklayan bir bas agrisi, migren...
ne koku ne ses ne isik, hicbirine dayanamiyorum.
alnimdan baslayip enseye inen beter bir agri...
...
saglik olsun deriz ya hep, saglik olsun.
hem siz biliyor musunuz bu bas yine neden agriyor?
gidememekten degil sadece,
duramamaktan!

ev kutu kutu kutu icinde, ev kutu icinde, kutu evin icinde...

asla hayir dememem gereken bir is teklifi geldi, buraya yaklasik 7 saat mesafede bir yerde...
sevmistim ama ben degil mi buralari?
iyi gelmisti hani, mutluydum!

hala mutluyum, buraya mutlu olmayi ogrenmek icin gelmisim demek...

is basi zamani yakin, tasinma da...

demistim ben size kanimizda gocmenlik var diye, var iste...

kalin saglicakla.

anneler hep can mi yakar...

2010-06-23T01:23:00.000-07:00

erikte erik, visne agacinda visne yok bu sene dedi en son telefon konusmamizda...

siz yoksunuz diye de ekledi...

gum diye.

Ohh...

2010-06-04T12:39:00.000-07:00

Arada sirada da olsa oh diyebilmeli insan, herkesin hayatta en azindan bir kere oh deme hakki olmali!

Benimkini simdi kullaniyorum burada, sahitliginizde...

Gelecek gunler guzelliklere gebe, yine bir donum noktasindayim. Haketmistim, haketmistik ailece biliyorum...
Son bes senenin uzerimde biraktigi yorgunlugu, yilginligi ve cogu zaman kuskunlugu anlatmam icin kelimeler yetersiz... simdi...

Simdi!

Calismaya basliyorum, yeniden!

O kadar heyecanliyim ki, mutluluktan ellerim titriyor!

Bu sabah belli idi bugunun guzel bir gun olacagi...

Evimizin ilk mobilyasi, ikibucuk dolarlik turkuaz sezlongumuzun ikincisi de yirtiliverdi... Aylarca salonda o iki sezlongta oturduk biz, hos hala evde dogru durust bir sey yok... Umrumda mi? Zerre kadar degil! Esyayi ve mali mulku gerilerde biraktim ben... Icim zengin... yenilendim ben, turkuaz dalgalar kopuk kopuk kiyilarima vuruyor, yikandim tertemiz oldum...

Nese

Ah ben sizi unuttum mu?

2010-04-25T17:53:00.000-07:00

Pek dalginim bu aralar, bahar carpti... Her yer cicek, cicek, cicek... Her yer cocuk, cocuk ve cocuk...

Okula gidiyorum gonullu olarak calismaya, 23 Nisan' i kutluyoruz hem Deniz' in okulunda hem de buradaki Turklerle... Okulda denk geldi, tam da 23 Nisan' da bir sunumu vardi, uzun uzun 23 Nisan' i anlatan cumleler yazdi, keyifle... Sonra da Legolarla Turk Bayragi yapti...

Pek guzel geciyor gunler bu aralar, her seyin tam da ayni anda "dogru ve guzel" olmamasinin bir kader, bir ne bileyim... gereklilik olmadigini anladigimdan beri...
...

Heyecan...

2010-04-19T04:07:00.000-07:00

Tanya' cigim bebegini almis kucagina, duydugum andan beri heyecandan yerimde duramiyorum :)

Boncuklar Leo Ali' ye simdi de annesi, hosgeldin minik!

Guzel seyler...

2010-04-10T00:59:00.000-07:00

Bahar havasi gibi hayat; bir gun gunesli kuslar sakiyor, diger gun bulutlu-gri...

Bugun guzel gunesli bir gundu; kuslar evin icinde, balkonunda, her kosesinde sakiyordu :)

Ne iyi ettiniz de geldiniz!

yandim...

2010-04-05T23:37:00.000-07:00

Dost,

Sana ulasamamanin verdigi acinin nasil da kalbimi dagladigini bilseydin,
bilsen...
Ulasip da paylasamamanin...
Duyup ayni anda sagir olusun agirligini iki satir karalardim...
Icimden akitip kolayca,
Kovalardim icimdeki aguyu buradan uzaga.
Aylar gecmis de benim ancak haberim olmus...
Kardesini yolcu etmissin uzaklara...
Sari sari yandi kalbim bugun...
sari sari yandi.

Sana...

2010-03-17T01:52:00.000-07:00

minik cicekler

beni dinledigin icin...

sana,

sana

ve sana...

Cicek bocek, bahar gunes... yagmur... vesaire

2010-03-13T00:55:00.000-08:00

degil elbet yasam sadece, sevelim-sevilelim, ucalim-konalim da degil.

siz de ben de biliyoruz bunu.

oyle gibi yazarken-cizerken,
yahut fotograf makinesinin vizorunden yakalarken bilumum guzelligi.

bir bir biliyoruz yagmurun ardindan sadece gunesin gelmedigini,

ayaklarin camura saplanacagini,

ustun basin sirilsiklam olacagini...

biliyoruz,

biliyorum
da

ama isime gelmiyor be guzel kardesim!

zorken hayati daha da zorlastirmak.

iliklerime kadar islagim ben mesela su "an" da,

usuyorum bir de.

ama yarin yine dogacak gunes,

simsicak.

avunuyorum.

sen de avun.

ama

gecmeyecek.

o bitecek baska saganak baslayacak

hayat be a canimin ici, hayat!

islana islana,

camura bata cika

guneste kuruyup

camuru ova, temizleye

yine

yeniden

hep.

sen yine bildigini yap,

yap sen.

beni bosver...

Bu kadar guzelken...

2010-03-01T12:01:00.000-08:00

Yasasin bahar ve hayat...

Unutmadan ve farkina vararak kutlamak gerek bazen "gun" u ve "an" i.

Kutlu olsun...

Bir dilek tuttuk...

2010-02-26T03:51:00.000-08:00

ufledik,

parmaklarimizi caprazladik,

dudagimizi isirdik...

~~pufff diye uctu...~~

~~cozuldu...~~

~~acittik...~~

her sey yoluna girsin kuzucugum,

~~sanki hepimiz birden cok yorulduk.~~

Verilen, yerine getirilen-getirelemeyen, unutulan... sozler...

2010-02-21T14:23:00.000-08:00

Misafirimiz var demistim ya, evin yuzunu goremez olduk! Dag tepe bayir demeden gezdik durduk son bir haftadir.

Evimi ozlemisim, yarin okul tekrar basliyor, Deniz tum oyuncaklariyla oynama derdinde :) Firsattan istifade iki kelam edeyim istedim.

Bahar geldi buralara, yagmurla yagisla, sisle-pusla! Oyle guzel ki! Insan ya sair olur, yahut ressam buralarda... Ya da benim gibi kirmizi sarap kadehine yapisir eli...

Masallardaki gibi evler, cikolatadan, cilekten mamul...

Birinin bahcesinin girisinde su yaziyordu... Cok basarisiz bir fotograf cekmisim onunden hizla arabayla gecerken :

P r o m i s e s K e p t...

Ne mutlu dedim...

Once kendime verdigim sozleri tutmaliyim dedim sonra... Neydi... Bu sene kendimi daha cok sevecektim...

Hatirlatayim istedim kendime...

Istanbul kokulu bahar geldi...

2010-02-12T22:46:00.000-08:00

Güzel şeyler...

2010-02-08T00:06:00.000-08:00

Olumsuzu olumluya çevirmek zor iştir, beter bir şeydir... Fena hırpalar adamı, elini kolunu kıpırdatacak halin kalmaz ama dudağının kenarı yukarı doğru kıvrılırsa bir ucundan yırttın demektir kefeni...

İç dış yıkama gibi hesaplaşmaları insanın kendisiyle, öyle fısfıs toz almakla geçmez iç sıkıntısı, dipli-kıyılı, sağlam bir bayram yahut bahar temizliği gerektirir...

Buraya göçtüğümüzde, ki taşınmak diyemiyorum -dile kolay- 3.000 (yazıyla "üçbin") kilometre yol geldik, uçarak değil, sırtımızda kabuğumuzla, yolları toza dumana katarak karadan geldik. Bilenler bilir, tekrar anlatacak mecalim yok, keyfe keder değil, rahat k.çımıza battığından da değil... geldik işte. Sözüm vardı, anlatacaktım size bu uzun yolculuğu ama yolculuktan çok sonrası yordu beni.

Ne diyordum, hah... Buraya göçtüğümüzde aylardan Ağustos' tu, ağaçlarda meyve falan kalmamış ama her taraf göz alabildiğince yeşildi (San Fransisko Körfezi' nin doğusundaki yuvarlak tepelerin sapsarı olması dışında).

Gece gece toparlayamayacağım galiba...

Çok sevdiğim bir yazı grubum var, yıllardır haberleştiğimiz... Her gün farklı ülkelerden yazışıp durduğumuz; her birimizin farklı kaygıları, telaşları, mutlulukları; ama illa uzaktan da olsa ortak olduğumuz. İki satır bir şeyler karalamıştım bu gruptan bir dostuma, paylaşmamı istediler. İzinleriyle aktarıyorum, bir iki değişiklikle:

Buraya tasindigimizda Agustos sonu Eylul basiydi, agacla cevrili evin dort bir yani, harif sararmaya baslamisti o agaclarin yapraklari. Sonra kizila dondu, Kasim ortasi gibi de dokulduler sirayla... Elimde kamera cat cut durmadan fotograflarini cektim...

Aralik' ta karanlik coktu, haftalarca yagdi yagmur... Ne kizil yaprak kaldi agaclarda ne de bir parcacik gunes girdi eve...

Ocak' ta kipirdanmaya basladi bulutlar, Subat basinda cikiverdi gunes... Ohhhh...

O dallari, cirilciplak ne agaci oldugunu bir turlu kestiremedigim dallari tomurcuklar basti! Derken dun, birinin yaprak sandigim koca koca tomurcuklarindan TERS LALE aciverdi!

Benim yatak odamin penceresinin onunde ters lale!

Yani demem su ki... o ki... bu ki...

o ciplak dallardan ne cikacagi belli olmaz...

Bekleyelim bahari!

hepimize diyorum...

Bahar geliyor, bahar! Haberiniz olsun...

Bakim ve onarim nedeniyle bir sure...

2010-02-02T16:18:00.000-08:00

kapaliydim...

kutu gibi, kutuya kisilmis gibi,
aslinda kendi zirhimin icinde saklanmis idim.
bir idim, iki...
derken uc.
az idim, oz idim
bir kucucuk insan idim.
sonra,
buyudum sandim...
aslinda tepesinde fiskiyeli saci,
siyah onluk, annesinin elinden yeni cikmis kolali beyaz dantel yakasiyla
bir citkirildim kiz cocugu idim.
ben ben idim
hep ben idim.
beni ben diye sevenleri
sever idim.
hic degismedim.
hic.

tum vericilerimi kapattim, kapilari da... tek kapi bu, yok yok pencere...
icim ışıdı kapıları kapatınca, aslında kendime yettiğimi de öğrendim.

hamdım piştim demiyorum...
oldum diyelim.

dünyaya açık tek pencerem bu, turkuazdeniz... kah çalkantılı-fırtınalı lacivert, kah dümdüz, sakin...

pupa yelken, seyre devam...

Şundan bundan...

2010-01-19T12:04:00.000-08:00

İstiyor insanlar...
Soruyor.
Bazen dürüstçe geliyor isteklerini ifade etmeleri, bazen yüzsüz ve arsızca.
Beyinlerinde süzmeden iki dudaklarının arasından dökülüyor harfler kelime ve cümle kılığında ve kalabalığında.
Yok yaralayan yahut var, hep vardı aslında ve hep var olacak.
Varsın olsun.
Karşı duruş değil, safça kabulleniş hiç değil; ya da ne bileyim, siz/sen beni eksik akıllı sanıyordun/sun da bak bu da onun açıklaması hiç ama hiç değil.

iyiyim, çok. sadece gelecek kaygım var ve algılarım hem sonuna dek açık hem de kapalı.
Duymak istemediklerimi duymaz, görmek istemediklerimi görmez haldeyim.
Hem öyle hem böyleyim...
Ben ben gibiyim, oh der gibiyim ah derken.

Bir de "bak güzelim, senin kafan karışmış, işin gücün yok..." türü yorum yahut mesaj yahut dokundurmalar sinirlendiriyor artık. Ben de insanım be güzelim...

Şu son iki satırı yazmasam mı dedim ama, eh be artık eh!

Minik ergen... (?)

2010-01-06T02:10:00.000-08:00

Kalabaligin icinde de yalnizliga dusermis insan, dustum kalktim, iyiyim...

Merak eden var ise haber edeyim istedim, yok yeni bir sey hayatta. Toz toprak icinde yuvarlanan yavru kopekler gibiyiz Deniz' le biz bu ara. Ufak ufak kapiyor dislerini gecirmeden zirtapoz, bogusup oynasiyoruz... Basbayagi buyuyor mu ne?

Dun aksam ucuncu disini -bu defa- kendisi cekti cikardi, azi disinin uzerini acarak cikaran bebekten de bu beklenirdi sanirim. Pek mutlu disi konusunda ama bizden, anasindan ve babasindan yana cok dertli. Anlamiyormusuz onu, haspam ufak ergen mubarek... De... biz hazirlikli degildik be guzel evladim, elimizi ayagimizi nereye koysak sasirdik! Her dedigimiz incitir oldu seni, pek bir olgunlastin... Da... biz daha gididan gididan opup koklamak niyetindeydik seni!

Hazir uyuyorken koklamaya kaciyorum ben, kalin saglicakla.

Safdil...

2009-12-28T02:30:00.000-08:00

yormamaya karar verdim kalbimi...

2010 için tek arzum, daha çok sevmek kendimi.

iyi seneler; sağlıklı, mutlu, neşeli, huzurlu bir yıl dilerim herkese

sımsıcak umut dolu bir yıl.

neşe

saglik sihhat... oho... oho

2009-12-21T12:36:00.000-08:00

Perisan olduk biz, tami tamina 10 gundur bir virus! Tum evi dolasti, bende oksuruk yapti cigerlere indi, Deniz ve Murat' ta bademcikleri mahvetti. En son Murat dr. a gitti dun gece 40 derece atesle, antibiyotigi tutusturulup eline gerisin geri geldi eve. Ignesi var bunun on gun almak yerine demisler ama igneyi yemektense haplari yutarim demis :) Ben olsam igneyle bitirirdim isi. Deniz' in bademciklerini de dun aksam farkettik, antibiyotik vermemek icin direniyoruz ama, bakalim kacis yok galiba. Dr. da gorememisti gecen gittigimizde belki yeniden gitmek gerek...

Bizde durumlar budur, pek ic acici degil anlayacaginiz.

Evimizi susledik pusledik yeni yili bekliyoruz derken, virus herseyi altust etti, taaa Turkiye' den gelen canim kardesim ve ailesini bile goremedim desem! Karantinaya aldik kendi kendimizi, bulastirmayalim diye kimselere. Bir iyilessek de atsak kendimizi sokaklara, baska bir derdimiz yok simdi.

Aslinda antivirus sirketleri var civarda, symantec, norton falan... belki diyorum onlar bir care bulur su bizim hain viruse, hani silikon vadisi diye burasi... i ih... zevzek nese...

ikibindokuz

2009-12-15T13:06:00.000-08:00

Koca bir kolaj yapmali aslinda, Houston' dan baslayip burada biten. Bitti mi bilinmez ya!

Bu aralar, hastayiz... oksurugu bol gunler geceler nefes aldirmiyor...

Ama pencereden disari bakinca icim turuncu, sari, yesil, gri, bol bulut oluyor, huzun degil tam olarak. Yanina bir kadeh kirmizi sarap istiyorsa canim, demek ki mutluyum deyip senleniyorum. Su hastalik bitsin de...

2009 u diyorum bu defa nese ve mutlulukla gondersek, ben bana verdiklerine ve ogrettiklerine sukranla yolcu edecegim bu seneyi. Saglik sorunlari, uzuntuler, tasinmalar, ucmalar, konmalar, yeni arkadaslar, yeni hersey hersey yeni... 2009 seni sevdim ben, dove dove adam ettin beni, 2010 da cok farkli olmayacak, 40 yasima kadar adam edeceksin beni biliyorum.

Neyse, bir kac hafta daha varken 2009' la adamakilli vedalasmak istiyorum ben, daha onceki yillara ne kotu davranmisim meger...

Hafifledim bu yil, kendimi tanidim. Yolum uzun ama acik...

Huzurluyum arada tosslasam da...

nese.

ohooo ohooo ohooo

2009-12-13T23:23:00.000-08:00

usuttuk biz, 5 sene sonra kar gormek yaramadi. aslinda karin kendisini 'pek' goremedik ama sogugu fena etti bizi ana-ogul, once ben, ardimdan deniz gecen carsamba' dan beri yorgan-dosek serildik...

sonbahardi, kizaran yapraklardi derken kis mi geldi ne! hem de ne gelmek, hava buz gibiydi bir iki gun. 5 yilda bir oksuruk gelir yoklar beni, iki laf ettirmez.

* tosss' lamistim ya hani, gecti... saglik olsun dedim, ufff mu olmus dedim, optum kendimi gecti. (yukaridaki fotograf burada buldugum kalpli agaca ait, sarildim yanindan gecerken, kirmadi bir de poz verdi sagolsun)

Tossssss...

2009-12-02T01:33:00.000-08:00

Duramadin diyelim,
at kendini kacis rampasina hizini yavaslatsin,
olmadi varillere tos...

Ben rampaya attim kendimi, frenim patlamis gibi bu aralar...
varilleri dagitmadan kurtarmaya calisacagim vaziyeti...
endiseye mahal yok.
verdigim gecici rahatsizliktan oturu ozur dilerim.

ne garip

2009-11-28T00:46:00.000-08:00

hiç içimden gelmiyor artık buraya yazmak, turkuazdeniz' i sevmediğim için değil... rahat rahat yazamadığım için... biraz izi kaybettirip tüymek lazım buralardan tabiri caizse, havalanıp gelmeli. Ya da başka bir diyara göçmeli, göçebe ruhum şu blog işinde de rahat vermedin ya bana...

ne yapmalı bilemedim, bilenlere sorup bir koşu geliyorum.

ortaya karmakarisik...

2009-11-19T01:08:00.000-08:00

istanbul' daki evimizi ozledim, yine...
uzun zaman olmustu bu duygu beni gelip yoklamayali... bostanci' daki cikmaz sokakta buldum kendimi, cikmaz sokagin en sonundaki apartmanin ikinci katinda.
salondaki yesil berjerin ustunde bir bebe koltugu, icinde minik...
babam onunde hemen, diz cokmus torununu kokluyor...
bir yandan da kameraya konusuyor, hosgeldin diyor ufakliga...

sonra yukaridan bam gum ayak sesleri, tik tik tik tik. merdivenleri iniyor iki kucuk ayak, uclarinda yukselip kapinin kuslu zilini caliyor. ah aliiinaaa gelmis! bizimkinde bir telas, poposuna bir beden buyuk esofmaniyla, evin icinde aliiiinaaa' nin arkasindan kosuyor. sonra kapi bir daha caliyor, bu defa gelen neemmmnemmm, gulec yuzuyle evi aydinlatiyor, bir kahve iki goz yasi, uc kahkaha, bes haklisindan sonra aliiina' sini da minik ellerinden tutup yukaridaki evine gidiyor....

bir suru adam, hic gormedigimiz daha once, bir telas esyalarimizi dertop edip kamyonun arkasina ativeriyor. ev bos, duvarin bir tarafinda hafifce kursun kalemle centik atilmis boy cetveli duruyor. kalan tek sey o. birakip cikiyoruz arkamiza bakamadan...

4 kucuk valiz, koca havaalani, sabaha karsi... minik ayaklari hic durmuyor, yeni yurumeye baslamis, onde uc-bes disiyle herkese gulumsuyor...

sonrasi yok...

tamitamina 5 yil boyunca...

simdi ne var bilmiyorum.

ne

var...

Sunlardan yapsak Deniz!

2009-11-17T20:35:00.001-08:00

what were the skies like

Sunlardan diyorum!

Önce çeşit çeşit kavanoz,

Sonra eğrelti otu,

Ağaç yosunu,

Sonra biraz merak,

Eh bolca sevgi katsak içlerine,

Yeşili de eve alsak!

Koca ormanı da!

Ha!

Ne dersin?

bkz.

Ben bana alıştım... Sizi bilmem ama!

2009-11-10T23:13:00.000-08:00

"Nev-i şahsına münhasır" derdi fakülteden bir hocam, parmağımda koca koca yüzükler, kahkülü bol saçlarım, yeleklerim ve fularlarımla farklı halime... Dik kafalıydım bir de ha! Öyle böyle değil, kaydını yaptırıp derslerine girmediğim tercüme dersinin vizesinde amfinin kapısında burun buruna gelmiştik bu hocayla bir defasında! "Vayyy" demişti, "siz bu dersi alıyor mu idiniz?" kinayeli kinayeli. Sınava niçin geleyim demiş idim hatırlarım dün gibi, yanlış hatırlamıyorsam 80' in üzerinde bir not almıştım...

İtiraf edeyim çok sevimsiz gelirdi o zamanlar bana, sadece bana değil tüm bölüm öğrencilerine. Sürekli boğazını temizlerdi, garip bir hocaydı velhasıl-ı kelam. Neyse.. Paris' ten, eski aşklarından söz ederdi ara sıra, dönüp bize bakar, akılsızlar derdi utanmadan koca adam! Burada dil öğreneceğinizi umuyorsanız yanılıyorsunuz, bir dili öğrenmenin çok basit iki yolu vardır; ya ülkesine gideceksiniz yahut sevgiliyi o dili konuşanlardan seçeceksiniz. Haklı çıktı namussuz!

Sonra bir gün bana fırçayı sağlam kaydığını hatırlıyorum, ait olmadığın bir yerde neden bu kadar direndin diye. Hah! Yıllar sonra söylemiş olması ne garipti! Tam da okul biterken... Sanırım ben en çok Saadettin Hoca' yı sevmişim...

Gece gece nereden geldi aklıma bilmem, sanırım yaşadıklarım ve yaptıklarımla mutlu muyum, aslında gerçekten mutlu muyum sorgulamasından çıkıverdi. Birazdan gömeceğim bilinçaltına ait olduğu yere! Endişeye mahal yok, hala herşey pek yolunda.

Endişesiz ve pür neş'eli kalbimle, sevgiyle kucaklarım sizi...

meraklısına dip not: kahküller arada bir gelip gitmekte, fular ve koca yüzükler aynen devam:) Yelek bulamıyorum artık, eskiden ne guzel annem dikerdi...

Bu ne? Ne bu? "Mu ni?"

2009-11-09T16:40:00.000-08:00

Ne zaman duysam bu soruyu aklıma Aziz Nesin gelir, Mu Ni yani... Bilenler bilmeyenlere anlatsın...

Bakın bakalım ne görüyorsunuz şu fotoğrafa baktığınızda...

Damlacıklar...

Evet.

Mutfaktan sesleniyor Murat: Neşe yoğurdun kapağı nerede diye, ben kapaktaki su damlacıklarının fotoğrafını çekerken!

Akıl gitti bir süreliğine kapalıyız demeyeceğim; algı, duygu ve huzur açısından sonuna dek açığız.

Huzur... (2)

2009-11-08T15:26:00.000-08:00

Dilimde tuy bitti desem kocakari gibi hissedecegim, ki hissettim bile komik geldi yazarken! Sunu bir de suradan acik ve secik beyan edeyim istedim (sapka):

Ne bakisla, ne sozle tartismak istemiyorum!

O kadar mutluyum ve o kadar buyuk bir ic huzurum var ki kimse bozsun istemiyorum, bu kadar buyuk bir yoldan gelmisken, bunca maceraya kalkismisken hem de.

Hem de yani!

Di mi ama? Haksiz miyim simdi...

Inanin kelimeler tukendi, kalem de:)

Yazmayacagim artik benzeri seyler, mutluyum demis miydim?

Bir de bakiyorum etrafima, uzaklardakiler de dahil; sevdiklerim kendime yakin hissettiklerim ve gorduklerimin hepsinde bir ic huzuru var. Hepsi icindeki guzellige guzellik katmakla mesgul.

Sevelim guzelleselim arkadaslar, sevelim guzelleselim!

Soyleyin bana kim sevmez su yapragi? Ya da guzelligini gormeyen goz kor mudur? Kordur. Bence...

Okuyup yazmak vesaire...

2009-11-03T22:33:00.000-08:00

Okuyup yazdi iste, Deniz coskun seller gibi okumaya basladi. Bugun okuldan aldigimiz gibi kendimizi uzunca bir yola attik, arabada yol boyunca arkadan miril miril sesi geliyordu; annecim bu ne demek, boyle mi okunuyor diye? Ne keyifliymis cocugun kitap okuyabilmesi, bulmaca cozer gibi kelimelere ses vermesi tek tek harf harf...

Evet artik okumaya basladi Deniz, hos uzunca bir zamandir uc harfli, cokca gordugu (high frequency word derler buralarda) kelimeleri (will, please, thank, think, hirt zirt gibi gibi) okuyordu ama bu baska, sakir sakir okuyor kucuk adam. Ama ne keyif! Gecen hafta boyle degildi mesela! Nasil oldu bilmem ama oldu iste, hepimize oldugu gibi, harika bir sekilde!

Kara tahtamiz var, kos Deniz' cigim al tebesiri eline diyorum, keyifle seyirtiyor hemen! Alesta! Ben soyluyorum o yaziyor, eksik fazla uzerinde durmadan, eglenerek... Burasiyla geldigimiz yeri cok karsilastirdim biliyorsunuz, demistim ki arada bir seneden fazla bir ucurum var; kindergarten sanki pre-k gibiydi orada. Deniz bir senelik boslugu iki ayda kapatti yavrucak, cok calisti, calistik ama. Bundan sonra rahatiz, siniftaki diger arkadaslariyla paralel seviyesi, yaris yok, uyum var. Cok mutlu cok... Tabii annesi ve babasi olarak biz de!

Daha once soylemis miydim, "iyi ki gelmisiz buraya!" iyi ki!

not: El yazisi ile ilgili bir seyler soylemek gerek:) cok ilginc gelecek size, Turkiye' deki dostlara. Deniz ve sinif arkadaslari -Deniz' in deyisiyle- "kilasik" yani el yazisiyla yazmak icin can atiyor! Ama birinci sinifta el yazisi yok burada. Hepsi bir heves isimlerini el yazisiyla yazmaya calisiyorlar, demek ki dogal bir sey el yazisi yazmak. Arastirmak gerek, ben hala kararsizim sanki once harfleri el yazisi olmadan ogrenseler daha iyi gibi. Sonra dogal olarak:) istiyorlar el yazisiyla yazmayi. pardon kilasik:)

Rotayi sasmamak, sasirmamak lazim...

2009-11-03T00:18:00.001-08:00

insan bazen

-belki de cogu zaman-

yola cikmisken,

cok yol almisken...

neden yola ciktigini unutabiliyor.

yani bu insan,

ben;

nese yani...

unutmustu,

bugun hatirladi tekrar.

rota sasmasin!

karanlikta da,

dalgali firtinali koca okyanusta da

rota sasmasin!

mutluyum

nokta.

Bayraklarla donatamadik...

2009-10-29T12:23:00.000-07:00

Yine bir bayram, yine en buyuk bayram...

Yine sessiz, yine sakin.

Yine renksiz, yine solgun.

Allara, hilallere, yildizlara, siirlere, marslara doyamadigimiz

bir gun daha,

yine uzaklarda...

En buyuk bayram kutlu olsun.

Huzur...

2009-10-24T21:47:00.000-07:00

Su bir odali minicik sevimli evimizde ne kadar da mutluyum...

Ama huzur garip bir sey, bir anda kaciveriyor.

Ust katimiza gecenin saat birinde birileri tasiniyor...

Kacti mi huzur, gum bam tak tuk' la!

Kacti! OOOOOOFFFFFFFF!!!!!!!

Bu guzelim orumcek de benden farkli degil! Iki gun surdu bu agi ormesi, sabirla dinlene dinlene... Henuz bitirmemisti bu fotografi cektigimde.

Ucuncu gunun sabahi elimde fotograf makinasiyla kapinin onunde kalakaldim, ne orumcek ne de agindan eser kalmisti!

Huzur, biraz huzur istiyorum. Ama canlilar aleminde huzur bulmak, bulunca korumak cok zor, cok...

Yuruduk, yuruduk, yuruduk...

2009-10-17T23:59:00.000-07:00

Hani bahsetmistim bir defasinda, buralarda (artik taaa oralarda) yurumek imkansiz diye, tasindik ya basimiz goklerde, ayaklarimiz yerden kesilmiscesine, emeklemekten kosmaya gecmis cocuk hiziyla yuruyoruz; maaile! Bugun tami tamina alti saat boyunca yuruduk, Deniz' le, gikini cikarmadan hem de buyuk bir keyifle yurudu yurudu yurudu.

Bugun buraya yaklasik 30-40 dakika mesafede olan San Francisco' ya gittik, o bizi ozlemis mi bilmem ama biz nasil da ozlemisiz "sehri"! Hava bekledigimizin aksine ruzgarsiz ve gunesliydi, sokaklar rengarenk insan doluydu. Panayir yeri gibiydi panayir, kokular, tatlar, muzik, insan sesleri tam bir curcunaydi...

Arabaya park yeri bulmak once sorun gibi gorunse de, buyuk bir sans eseri sip diye halledildi, hem de Pier 39' in dibinde, North Beach' te. Hatta bir sey danistigimiz bir polis memuru bize cok ozel bir tur yapti, sadece uyelerin girebildigi bir klube gittik! Kurek ve Yuzme Klubu; polisin oradaki insanlarla sakalasmalari, 1800' lu yillardan kalma binanin kokusu ve herseyden ilginci 52.8 (tam olarak) Fahrenheit derecelik korfezde yuzen yuzuculer (52.8 F=11.5C)...

Golden Gate koprusu sisin ardindan bir gorundu bir kayboldu, ama hakkini yemeyeyim bana cok guzel modellik yapti...

Sehri, kalabaligi ve kalabalikta kaybolmayi ozlemisiz! Ailece elele tutusup yururken kenetlenmeyi. Deniz henuz dokuz aylikken kisa bir ziyaretimiz olmustu San Francisco' ya ama bu defa baskaydi, bizimdi sehir sanki! Tekrar gidebilme ihtimali belki de, belki de turist olmamak, burali olmak hevesi, bir yere ait olma duygusu son bes senede ilk defa ortaya cikti. Mutluyduk uzun lafin kisasi, cok mutlu! Oh!

Antivirus programi gibiyim... mi?

2009-10-13T01:49:00.000-07:00

Hani bilgisayar basindayken hop diye minicik bir pencere aciliverir, "Virus Scan" diye, hah iste onun gibiyim, arada bir test ediyorum kendimi. Programli mi bilmiyorum, yani haftada bir, ayda bir kontrol et dedim mi ki aceba? Yok yok, neyim programli ki "virus check" im programli olsun? Benimki gelisiguzel "Random demek istedim, ama gelisiguzel cok laubali bir tercume oldu" bir kontrol, hop diye cikip kendi hayatimi, hizimi alamadim mi esin dostunkini...

Kendi isine bak desem o da olmayacak, cok kaba olacak bu defa...

Neyse, ben Ingilizce dusunup Turkce yazmayi birakayim bu gece. Kendime bir FORMAT atip geliyorum desem! Haha! Var mi oyle bir sey yahu! Varsa nerede, nasil soyleyin de bilelim, ne guzel olurdu. Virus Scan falan ne gerek, at formati kurtul...

Sonbahar geldi ya beni fena carpti, balkonuma arsizca basini uzatmis HADIM bir armut var; garibim ucunda olgunlasamamis meyveleri ve kizarmis yapraklariyla pek garip! Yarinki firtinada ucmadan savrulmadan yakaladim bir iki pozunu. Nasil da guzel bir kirmizi, nasil sonbahar...

Neyse ben bir Ctrl+Alt+Del marifetiyle kapatiyorum kendimi, Turn Off deyince bir ise yaramiyor cunku, habire donmeye devam ediyor dusunceler silsilesi... Is... guc... para... pul... offfffff

Ne heyecan, ne heyecan...

2009-10-05T21:21:00.000-07:00

Ne heyecanli bir insanim ben! Ne aceleciyim, ne! ne!

Kiziyorum kendime, kiziyorum kiziyorum; sonra yine seviyorum kendimi. Kedi gibiyim, icim disim bir; sevdirmek istedim mi kendimi bacaklarinin arasinda dolasir, gitmek istedim mi hoop diye kucagindan atlar kacarim... Seni -beni- yaramaz kedi, seniiiii!

Soyle bakalim neler yaptin yine?

Ben mi?

Evet sen!

Sey, ben... Heyecanlandim, icim icime sigmadi... Bir is vardi, is hani! IS IS! Oyle kivir zivir, ivir zivir is degil, is.

Anlamadim...

Ben de...

Aradilar, calisir misiniz dediler...

Evet...

Calisirim dedim...

Sonra...

Yok uygun degilsiniz dediler...

Hmm...

Evet...

Uzuldum.

Ben de...

...

Yarin toparlanip geliyorum, bu da gecer...

Di mi?

Evet bir ruya gordum ben, yine...

Ama uyandirdilar...

N.

Ruyami birakmam gerekmez!

2009-09-29T00:16:00.003-07:00

Sabah sabah guldurdun beni minik!

Deniz' cim kalk yavrum sabah oldu dedigimde verdigin cevap!

Ruyami birakmam gerekmez!!!

Gerekmez elbet, ne goruyordun kimbilir ruyanda? Nasil da sicacik, yumusacik...

Neyse...

Ben de bu aralar ayni ruh hali icindeyim adeta, ruyami bolmem, birakmam gerekmez. Buraya geldigimizden beri olan bitene bakiyorum da; ne iyi ettik de geldik disinda bir kelime cikmadi agzimdan. Bir aksilik olacak, biri durtup uyandiracak diye odum kopuyor!

39. yasi da bitirdim, oh mu dedirtti ah mi iyice tartmam gerek; ama gidisi "muhtesem" oldu!

Sabah parmagimi kestim, ogleden sonra da surpriz pastami dogum gunumde. Isaret parmagimda bir dikis, pastanin uzerindeki 4 mumu uflerken, hastanede bilegime geciriverdikleri plastik barkodlu seyde yas hanesinde "38" i gordugumde ASLINDA ne kadar mutlu oldugumu dusundum...

Sonra Deniz kulagima egilip su uzuuun cumleyi fisildadi; en buyuk dilegimin bu oldugunu dusunerek sanirim "Annecim umarim Turkiye' ye donus biletleri sadece 2 dolar olur:)"...

Sonra koca bir saksi geldi kucaklarda masanin ustune! BEGONVIL!

Can dostum Sema' m! Bakalim ne renk acacak bu begonvil...

Karmakarisik halim devam etmekte ama cok daha huzurlu ve mutluyum burada...

Bilin istedim.

nese

Not: Ruyami birakmam g e r e k m e z! Di mi?

Su...

2009-09-10T23:56:00.002-07:00

Amerika' ya adim attigimiz gunden beri uzerimizden en az 4 kasirga gecti...

Uyarildik, gunler oncesinden meteoroloji duyurular yapti her defasinda. Yasadigimiz sehri terk ettik ikisinde, arabamiza atlayip biz sehri terk ederken, aksi istikametten bosalttigimiz sehre akin eden, bilumum kurtarma ekibini izleyerek hayretlere dustuk. Dedik ki, deprem gibi degil, onceden haber verilebiliyor insanlara, ne rahatlatici. Inatla kasirgalardan etkilenen iki eyalette yasadik.

Gun geldi uzerimizden bardaktan bosalircasina yagmur yagdi, yolda kaldik...

Gun geldi, haftalarca elektriksiz kaldik, susuz kaldik...

Ama hep bir yardim eli geldi...

Gec oldu ama HIC guc olmadi.

Kesilen agaclarin yerine hep yeni agaclarin dikildigini duyunca rahatladik bir nebze, etrafimizdaki orman inatla ve cirkince kuculdukce Houston' da...

Sel sularinin toplanmasi icin acilmis koca koca cukurlari gorunce sasirmamayi ogrendik...

Biz ogrendik de sade vatandas olarak, koca popolarini koca ucaklara doldurup akin akin Avrupa ulkelerine, ABD' ye tasiyan devlet buyugu amcalarin neden ogrenemediklerini HIC anlayamadik, bizim gorduklerimizi onlar neden gormediler...

Kor olasicalar!

Neler soyluyorlar, nasil aciklamalar yapiyorlar merak etmiyor da degilim...

Ama yalanlarini duymak midemi bulandiriyor artik...

Bereketini kacirdilar memleketin diyesim var ya...

neyse...

10 Eylul 2002

2009-09-10T23:16:00.003-07:00

501

Bu da kendime bir kucuk not olsun

seni seviyorum Deniz...

anne

Karga karga GAK dedi...

2009-09-09T21:19:00.003-07:00

Okula yuruyoruz! Tipki benim ve babasinin cocuklugundaki gibi! Hoplaya-ziplaya, seke seke gidiyoruz, nasil mutlu anlatamam, biz de...

"The Crow and the Walnut" adli bir resim yaptik Deniz' le az once... Ceviz agaclari dolu mahallemizde, her sabah okula yururken altlarindan gecmemeye calisiyoruz, cat cut yola atip duruyor kargalar. Kaldirim degistirip, ama bir yandan da kargalarin zekasina hayran kalarak yurumeye devam ediyoruz. On bes dakikalik bir yol epi topu, bizim gibi yuruyenler de var ama cogunluk arabayla getiriyor cocugunu okula.

Okul cikisi eve gelip arabamiza atladik, alisveris icin... Derken tam onumuzde, soyle yoldan (yol degil aslinda, marketin otoparki diyelim) 5 metre yukseklikte bir karga, caaattt diye bir sey birakti! CEVIZ! Ve arabayla "BIZ ISTEMEDEN" ama "KARGA ISTEYEREK" cevizin uzerinden geciverdik, arkamiza baktigimizda akilli karga cevizi yemekle mesguldu...

Bunu da buraya Deniz icin not edeyim istedim, 9.9.2009 icin not dusecek baska birsey olmadi sevgili gunluk :)

Sevdim mi? COK!

2009-09-07T23:36:00.002-07:00

Isler yoluna girdi girecek... Eli kulaginda yeni haberlerin...

Once Deniz...

Okula basladi, ilk haftamiz gecti bile. COK mutlu! Okulumu cok sevdim dedi ilk gun, ikinci gun "benim ogretmenim dunyanin en iyi ogretmeni" ile devam etti derken dun gece "En guzel, en iyi okulum bu!" dedi...

Kisaca, Deniz cephesinde durum harika!

Arkadaslari da var, Melisa' si ve Baris Abisi... Sema' min iki kuzusu. Kaynasmakla geciyor gunleri, biz de yine ve yeniden birbirimizi tanimaya basladik. Dile kolay derler ya, tami tamina YIRMI yil! Arada uzun es' ler vermisiz, oradan oraya gocup konarken ama, ozunde sozunde yine o eski o, ben eski ben...

Piknikti, Pasifik kiyisiydi, evde yemeklerdi derken sarhos olduk mutluluktan! Alismaya calisiyoruz bu yeni duruma!

...

Okulla ilgili benim "ilk" dusuncelerime gelince...

Sutten agzi yanan yogurdu ufleyerek yermis misali... Cok temkinliyim ama yine de bu eyalet ve onceki arasinda DAGGGLAAARRRR kadar fark var! Ogretmenler daha yetkin, cocuklar daha mutlu, ofis elemanlari daha sicakkanli gorunuyorlar. Sinifindaki arkadaslarinin yuzde seksene yakini Asya' li ve Hintli. Cok hirsli cocuklar, aileleri de oyle. Yaz okulu vs. herseye gitmis veletler, okul sonrasi ozel egitim vs... Cok calismamiz lazim cok ama... Sakin sakin...

Teksas' taki Kindergarten buradaki Pre-K' ye denk gibi sanki! Kes, boya yapistirla gecmisti bizim koca senemiz ve ben sikayet etmistim o durumdan hatirlarsaniz. Neredeyse bir yil geriden takip ediyor Teksas burayi...

Sonucta:

IYI KI GELDIK!

Kilometrelerce yol, milyonlarca dusunce, sonsuz umutla geldik. Hos karsilandik, hos bulduk...

Sevgilerimle,

nese.

Engeller, engeller...

2009-08-22T01:07:00.007-07:00

Simdi siz bu "post" un basligina bakip, Nese yine olumsuz iki satir bir seyler yazmistir diye dusundunuz degil mi?

Yok...

Aglasam da zirlasam da, bir otel odasina tikilip kalmis olsam da...

Hersey yolunda...

...

Bu yaz Turkiye' ye gittigimizde denize girdigimiz kucuk koyun iptidai iskelesinin yikilmis oldugunu farkettigimizde once biraz uzulduk, ama dalgalarin kiyiya vurusunu izlerken iyi ki yikilmis dedik. O kadar guzel gorundu ki gozumuze... Iskeleyi yikarken ortaya cikan tasi, cakillari denize boca etmemis olsalar pek daha ala olacakti... Bir kac saatlik baba-kiz tirmik sallama operasyonu sonunda kiyiyi o sivri kayalardan -azicik da olsa- temizlemeyi basardik neyse ki, ellerimiz su topladi ama degdi...

AH!

Daginik kafam ne anlatacaktim, nerelere geldim...

Bu iskele yikilmadan bir kac sene once de koyun iskele olan yerine soyle kiyiya paralel bir halat cekmislerdi, pek sinir olurdum ona! Dalgiclarin yuz karasi ben o halatin oldugu yere gelince irkilir, efendi efendi kiyiya geri yuzerdim...

Nasildi, ne zamandi bilmem, o halat gitti... Ve ben iki uc kulac daha ilerisine gittim farkina varmadan...

Bu sene, iskelenin gidisinden sonra acik denizlere vurdum kendimi! Saka bir yana hic farkinda olmadan, gayet keyif alarak derinlere dogru...

Dedim ki kendi kendime...

Engeller beni asil engelleyen, ben degil...

Beynim ve kalbim git, yuz, kulac at acil diyor...

Ama onumdeki engeller...

Neyse...

Daginigim yine...

Ev, is, okul...

Hepsini yoluna koyup donecektim degil mi? Henuz hallolan bir sey yok...

Yok ama yine de umutlu ve mutluyum, delilik belki!

Hepinizi tum deliligim ve melankolik ruh halimle selamliyorum, engelleri kalkmis yarinlarda bulusmak uzere :)

Not: Henuz Pasifik' i gormus degiliz, uzaktan soyle bir parlamisti gozumuzun icine icine Arizona istikametinden San Diego' ya girerken ama sonra tepelerin arkasinda kayboldu kerata. Gidip ayaklarimi o buz gibi okyanusa sokasim ve kumlara batasim var, ahhh...

Ikinci Dip Not: Yukaridaki fotografta kac kus var :) ve ben hangisiyim?

Bir oyle bir boyle...

2009-08-14T03:48:00.002-07:00

Saat 03:48...

Ev-is-okul...

Arayip duruyorum...

Bu kadar belirsizlik fazla sanirim, bunyeye zarar :)

Guluyorum aglanacak halime...

Sevgili blog, beni benimle birak...

Faydam yok kendime.

Olmak ya da OlaMamak

2009-07-27T04:08:00.002-07:00

Yok yok...

Olumsuz bir seyler yazmamaliyim buraya, yazmayacagim da...

Ama kisaca:

Karmakarisik hersey...

Macera dolu Amerika demisti ya RafetElRoman bir sarkisinda...

Ha ha ha:)

Aynen oyle oldu bizim icin...

3 Agustos gununun ilk saatlerinde cikiyoruz donus yoluna mesele o degil, dondugumuz anda baslayacak karmasa...

Belirsiz...

Kiraladigimiz deponun bahcesinde kamp mi kursak yoksa?

Haydi kactim ben...

Belirsiz bir tarihte gorusmek uzere, hayatimi duzene koyup donecegim...

Sevgiyle.

Memleket Havalari...

2009-07-02T03:58:00.002-07:00

Deniz mutlu

Annesi mutlu

Babasi mutlu

Dedesi-Anneannesi mutlu...

Gunler hizla geciyor, jet hiziyla...

Yavaslatma gayretim bosuna...

Bitmesin

Hic...

(yazamadim, arayamadim ne olur gucenmeyin... internetim yok)

:)

2009-06-01T15:25:00.002-07:00

Aman da ne uzuuun bir yolculuktu, ne de guzeldi ama! Oradan buraya gelislerin hangisi yorucu, hangisi kotu oldu? Hep guzel, hep kosa kosa...

Ucaga bindigimiz andan, Istanbul' a indigimiz ana kadar uyudugu saatleri de sayarsak toplam 27 saat, oncesinde 2 saat havaalinda beklemeyle beraber 29 saat:) sabah uyanma ve evden havaalanina da gitmeyi de sayarsak... 34-35 saat... Boyunca... Surekli ciglik atan bir cocuk!!!

Hihihih yasasin! Anne inanabiliyor musun? Turkiye' ye gidiyoruz!!! diye...

Gece eve geldigimizde yataga guc bela soktugumuzda hala ayni ses yankilaniyordu evde! Anne inanabiliyor musun? Turkiye' deyiz!!!

Geldik...

Iyi de ettik...

Ama hala anne-babalari aramadik! Sizde aramayin diye soyluyorum verdigim numaralari! Sanirim 7 haziran' da gidip tik tik calip kapilarini surpriz yapacagiz! O zamana kadar bilumum doktor muayenesi, dis tedavisi hepsini halledelim diyoruz, bakalim... Hayatta plan yapamadim, yapamayacagim da! Arayip soramazsam sasirip kirilmayin ha! Bir varayim annemlerin evine artik orada baslarim plana...

Yanki Yazgan, yeni kitabi...

2009-05-24T20:49:00.003-07:00

nihayet çizgisi bol yazısı az (ve umarım öz) bir kitap yaptım. kitabı görürseniz, içini karıştırın. görüşünüzü yazın. kitabın tarzını geliştirmek için bana yardım edin.

kitabı iki kişiye ithaf ettim; birisi, akıl deyince aklıma gelen ilk insan, babam. en akıllı olduğundan değil, ama aklını bana nakletmeyi bir misyon edinmiş olduğu ve bundan da hiç vazgeçmediği için:))

ikincisi, marmara tıp'ta bir asistan iken tanıştığım dünya iyisi bir insan olan handan şahin. biyokimya bölümünde çalışan bu arkadaşım, o gün bu gün, daha doğrusu 3 yıl önce saçma bir kaza ile hayatını kaybedinceye kadar, bana hep destek olan, yazıp çizmeye başladığımda ilgilenen bir avuç kişiden birisi olduğundan... kendisine hiç bir zaman bu minnet duygumu yeterince belli edememenin pişmanlığı ile...

son cumle...

dagladi beni...

cizz diye...

ciz.

Cumartesi gunu kalkiyor ucak, Houston' dan. Amsterdam' da 13 saat bekleyerek 1 Haziran' in ilk saatlerinde Istanbul' a ulasacak... Sonrasini dusunmedim bile, ucar miyim, kosar miyim...

Babama...

O kadar cok ozledim ki...

Ellerine sarilip saatlerce oylece kalmak istiyorum...

Beni en iyi o anlar...

anladi...

anlayacak...

Yolculuk

2009-05-22T10:44:00.004-07:00

Yolculuk var yakinda yedi-sekiz gun sonra. O kadar cok sey var ki halledilmeyi bekleyen! Hastane faturalari, okul yazismalari, raporlar, evde satilmayi bekleyen esyalar, gelenler gidenler, kalanlar...

Her yolculuk oncesi bir heyecan olur, mutluluk... Ama yok... Ben mutlu falan degilim, mutsuz da degilim sadece kafam cok karisik. Hem gitmek buyuyor gozumde hem kalmak hem geri gelip o uzun yolculuga cikacak olmak.

Biraz izninizi istiyorum, ama uzun surmeyecek bu defa soyle bir iki gun kadar. Hafifleyip donuyorum...

Bu arada hastane faturalarini merak eden varsa:

Acil Klinik Kullanim Ucreti : 1200 $

Dr. Muayene : 300 $

Dikis/Mudahele : 400 $

Dis : 500 $ Kanal tedavisi vs.

Dikislerin Alinmasi vs. : 300 $ (Cocuk doktoru ziyareti vs...)

Budur durum...

Bir ciglik atip geliyorum.

Kalin saglicakla.

Ay' a kadar cikabilirsiniz!

2009-05-19T23:15:00.007-07:00

Erythrai antik sehrini gezelim dedik dort kafadar gecen yaz; dordumuz de kokartli rehberiz ama meslegi icra eden kalmamis aramizda, yanimiza kattigimiz Deniz' i turist sayarsak baska :)

Aksam saat yedi civari vardik Ildiri' ya, antik sehri bekleyen bekciye kalintilarin oldugu tepeyi isaret ederek :

"Cikabilir miyiz yukari?" dedik

"Ay' a kadar cikabilirsiniz!"

diye cevapladi...

Gulustuk...

Yulaf tarlasini, ortasindaki mese agacini gecip, dallarinda kurumus kalmis enginarlarin uzerinden hoplaya ziplaya once yamactaki tiyatroya oradan da yukari sehire dogru nefes nefese ciktik...

ki ne gorelim...

Gunes Ege Denizi' nin uzerinde tam sagimizda batmamisken henuz, solda harabelerin uzerinden ay muzip muzip siritmakta...

Aya kadar ciktik velhasil-i kelam...

Isigi, gunesi, umudu, heyecani, nesesi bol bir hafta dilerim hepimize...

2009-05-19T00:03:00.005-07:00

O öldü, utanıyor musunuz şimdi?

Utanıyorlar mıdır acaba şimdi? Hani o, ziyaretine gelenleri selamlamak için başını, boynunu sarıp cama çıktığında, “Hayatını örtü düşmanlığına adadı. Ömrünün son döneminde başörtü takmaya mecbur kaldı” diye yazanlar...
“Evi basıldığında ağır hasta görüntüsü vermişti, tarikatlara söverken ise turp gibiydi” diye yalan düzenler...
“Konu Müslümanlık olunca hastalığını unutuyor” diyerek onu hedef gösterenler...
“Battaniyesini atıp konsere koştu” başlığıyla onu kendileriyle karıştırıp takiyeci ilan edenler...
Evini basıp 20 yıllık ajandalarını götürenler...
Din, her şeyden önce vicdansa...
Yürekleri hepten çöl olmadıysa...
Şeytan ruhlarını esir almadıysa...
Vicdan azabı çekerler mi?
Bir özür dilerler mi?

Milliyet Gazetesi

Can Dundar

Yazinin tumu icin baglanti :

http://www.milliyet.com.tr/Yazar.aspx?aType=YazarDetay&ArticleID=1096404&b=O%20oldu,%20utaniyor%20musunuz%20simdi&KategoriID=24&ver=84

Buyrun bakalim, Cocugum "ABD icin Ilkokul Birinci Sinifa Hazir mi" Check List' i, ah icimden neler geciyor bir bilseniz!!!@#!@$

2009-05-18T21:22:00.006-07:00

Ilk olarak sunu soylemeliyim, ben ABD' de yasiyorum. Cocugum birinci sinifa baslayacak, 2003 dogumlu. Yani Turkiye' de de birinci sinifa gitmesi gerekiyor degil mi 2009-2010 ogretim yilinda... Evet...

Su listeyi bir gozden gecirelim hep beraber, ardindan da EL INSAF diyelim, ha ne dersiniz?

1. Butun alfabeyi ve harflerin fonetiklerini (yok bu boyle degildi? her harfin cikardigi sesi biliyor mu diyelim) biliyor mu? (Kucuk harf ve Buyuk Harf olarak)

2. Iki ve Uc harfli kelimeleri kolaylikla okuyabiliyor mu?

3. 1' den 100' e ve 100' den 1' e sayabiliyor mu?

4. Adini ve soyadini yazabiliyor mu?

5. Basit cumleler yazabiliyor mu? (The cat is fat. gibi, Kedi tombul:))

6. Butun alfabeyi buyuk ve kucuk harf olarak yazabiliyor mu?

7. 2'ser, 5'er ve 10' ar olarak en azindan 100' e kadar sayabiliyor mu?

8. 1 ve 100 arasindaki tum sayilari yazabiliyor mu?

9. Sesli ve sessiz harfleri ayirabiliyor mu?

10. Kuruslari ve degerlerini biliyor mu?

11. Tam ve bucuklu saatleri biliyor ve saat uzerinde gosterebiliyor mu?

12. Karsilastirma ve zit anlamli kelimeleri anliyor mu?

13. Kelime icindeki sesli (unlu) harfleri gosterebiliyor mu?

14. Cocugunuz takvim uzerinde gunleri ve aylari okuyabiliyor/gosterebiliyor mu?

Yukaridaki liste aslinda orijinal metinde yanilmiyorsam 30 madde, ben buraya kisaltarak aktarmaya calistim. Son paragrafta, tum eyaletlerde farkli uygulamalar oldugunu ama uc asagi bes yukari boyle oldugunu soyleyen bir ibare var...

Izninizle sunu demek istiyorum, affiniza ve hosgorunuze siginarak:

C U S!

Bizim butun yaz oturup ders calismamiz lazim sanirim:)

Asabim bozuldu, guluyorum artik.

Biraz toparlanip geliyorum...

Oraya:)

not: deniz' in yukaridaki maddelerle bir sorunu yok, sorun "arizali ve mukemmeliyetci" annesinde! bu cocuk ne zaman cocuk olacak? yuz' den bir' e kadar sayabiliyor muydunuz siz ilkokul birinci sinifa baslarken? falan... filan...

Buyrun son paragraf:

If your child can do these skills, she should be well prepared for first grade. While this cannot be an accurate list for every school district, as standards vary, it can help you determine some of the skills required for your child to start first grade smoothly. If you notice that your child lacks some of these skills, do not worry and fret over it. Just take time out each day to focus on one skill at a time. Not all children learn things at the same speed. Each child is unique. While one 6 year old may be able to do all of these and is even ahead of them, another 6 year old may only be able to do 10 or so. The important thing to remember is to take it slow and don't get frustrated with your child. Just because "Sally" can read a chapter book, it does not make her better than "Susan", who cannot. Try many different methods of teaching your child a skill. If one method doesn't work, try another. Children whose parents focus on the positive efforts they make, rather than the skills they can't master, fair better in school. A child who is yelled at, rushed, or forced to do schoolwork is more likely to fail in school than a child who is encouraged even when not doing well.

Kus gibi hur...

2009-05-15T10:31:00.002-07:00

Bugun boyle:

http://www.dailymotion.com/video/x11t1f_beatles-free-as-a-bird_music?from=rss&hmz=706c61796572

Free As A Bird
Lennon/McCartney/Harrison/Starkey

Free as a bird,
it's the next best thing to be.
Free as a bird.

Home, home and dry,
like a homing bird I'll fly
as a bird on wings.

Whatever happened to
the life that we once knew?
Can we really live without each other?

Where did we lose the touch
that seemed to mean so much?
It always made me feel so...

Free as a bird,
like the next best thing to be.
Free as a bird.

Home, home and dry,
like a homing bird I'll fly
as a bird on wings.

Whatever happened to
the life that we once knew?
Always made me feel so free.

Free as a bird.
It's the next best thing to be.
Free as a bird.
Free as a bird.
Free as a bird.

Ortaya karisik

2009-05-14T16:25:00.005-07:00

Acilisindan hem de, bol acilisindan...
Hayatim ne zaman bu kadar Arabesk oldu bilemiyorum, ya da anlamadim ben. Kaybolmus yitmis gibiyim. Burasi oraya ne kadar uzak, orasi buraya bazen ne kadar yakin.

Hemen hemen buralara ayak basmamla denk duser internetli hayat. Ondan once de vardi ama hic aklima gelmezdi yasadiklarimi paylasmak. En yakinlarimdan gayri -saysam iki elin parmaklarini gecmez nicelikleri-hic kimselere acmadigim yasamim, kavgalarim, hayallerim, kirginliklarim, deli dolu kabina sigmaz hallerim...

Neden oldu nasil oldu biliyorum aslinda. Zor dedim ya buralarda olmak ondan. Aman da ne anlasilmaz bir sey! Oradakilere anlatilamaz bir sey! Anlata anlata dilimde tuy bitti belki de ondan, bakiyorum da sadece bu var hayatimda:

Burada YA SA YA MI YO RUM ben!

Nesemi kaybettim!

Huzurumu, mutlulugumu...

Hayat o kadar kisa ve adaletsiz ki ben artik cok bunaldim bu durumdan.

Bundan boyle:

Yeni bir insan var burada, eskisiyle mukayese etmeye kalkarsaniz yandiniz. Ben coktan yandim...

Bundan boyle, hic kimse bana istemedigim bir seyi yaptiramaz, buna burada yasamak da dahil.

Az once gardirobumu bosalttim, malum yine tasiniyoruz, eskileri ayiklamak gerek.

Hafiflemek uzereyim galiba, hani demistim ya kus gibi ucmak istiyorum... oyle...

Eski "ben"i taniyanlar bu "ben" i taniyamiyorlar artik, zaten cogu terk etti gitti; gitmeyenleri de ben cikardim hayatimdan...

Huzur denen sey donup dolasip beni bulacakti, emindim. Tam dort senedir ben eski ben degildim.

E ne demeli ki simdi?

Hosgeldim...

Ne kadar onemsiz telaslar bunlar...

2009-05-11T16:34:00.002-07:00

Ben buraya yazmisim yazmamisim, cocuk okula gitmis gitmemis, ev rutubet kokmus kokmamis, ucak biletleri cok pahaliymis, cenesi yarilinca en yakinlarimiz aramis aramamis...

Hepsi bos...

Umutsuzluk degil, kabullendim herseyi...

Sikayet degil, suskunluk donemi diyelim...

Tanya' nin blogunda sozunu ettigi konusmama, susma halindeyim.

Ah bir de beynim sussa...

Susar mi?

Unutur mu?

Sunger ceker mi?

Ceksin!

Unutsun!

Sussun!

Arinmak istiyorum, dusuncelerim, bedenim arinsin istiyorum tum kotu dusuncelerden...

Ciplak ayak toprakta yurumek ise yarar mi?

Derin denizler cagirir beni yine, tupu sirta vurur dalip orada birakip gelecegim herseyi...

Ilk degil bu, son da olmayacak biliyorum...

Ama cozum bu, ise yaramisti daha once.

nese.

Sevgili Gunluk...

2009-05-08T16:50:00.004-07:00

Sanirim ben artik yazmak degil okumak istiyorum, yazdiklarim gunluk tadinda seyler paylasinca sizi de -son zamanlarda oldugu gibi- uzmek, endiselendirmek istemiyorum. Ben bu blogu bir defter gibi kullanip yazayim ha kendi kendime!

Ama sizin bloglarinizi okumaya devam :)

Nerelerdeyim?

2009-05-07T21:38:00.002-07:00

Ah bir bilsem! Bir iyi bir kotu gecip gitmekte gunler, Deniz tam iyilesti hersey yolunda diye yazacakken buraya Houston' in berbat sicagi ve nemi sanirim bir kremli bir kremsiz bir yara bantli gezen cenede egzamaya neden oldu.

Yarin sabah ilk is doktora gidiyoruz yine...

Hayatin cilveleri bunlar degil mi? Sorgulamayi biraktim, elimden geldigince tevekkulle kabullenmeye calisiyorum...

Calisiyorum ama basarabiliyor muyum bilinmez... Aklima kotu kotu seyler de getirmeyecegim, soz... aman enfeksiyon olmasin da sonunda, bir an once halletmemiz gerek bunu...

Kime yalan soyluyorum ben allasen? Toparlanamadik gitti, soyle bogure bogure aglamak istiyorum ama cocuk hep yanibasimda, yok-olmaz, anneyim ben guclu durmam gerek...di mi? Arabada yalniz giderken, camlar kapaliyken dort seritlik otobanda en sagda, bagira bagira aglamak gerek, aglayip akitip kurtulmak gerek ama...

Annelere aglamak yakismaz (mis), tum aglayan/aglamayan annelerin gunu kutlu olsun...

Olsun bakalim.

Cicekler sizin icin...

not : Hande' cigim gibi ekmek pisirebilecek miyim, ya da Funda gibi yogurdum tutacak mi?

Ya tutarsa, di mi ama...

Banu...

2009-05-05T21:19:00.003-07:00

Banu Tuncel,

B@ni' cigim de harika bir fotografci, sadece bakmayan ayni zamanda "goren" bir fotografci Banu...

Bakin onunla da tanismadim henuz! Ama sanki yillardir taniyormusum, ayni okullarda okumus, ayni erik agacina "dalmisiz" gibi ...

Flickr sen cok yasa :)

Banu' nun diger karelerine de bu linkten ulasabilirsiniz.

http://www.flickr.com/photos/banibani/3504536510/

Hulya...

2009-05-05T10:42:00.004-07:00

Hulya Bayrak,

Flickr' da tanistigim, henuz yuzyuze gelemedigim ama kalp kalbe geldigim bir dostum. Soldaki bu karesi son zamanlarda gordugum en basarili fotograflardan biri.

Bu guzel bakis acisindan mahrum kalmayin diye -izniyle- paylasmak istedim .

http://www.flickr.com/photos/7215515@N03/3503872301/in/photostream/

Deniz iyi...

2009-05-01T11:06:00.003-07:00

Deniz iyi, su anda lavaboda bulasiklari yikamakla mesgul. Gozumu uzerinden ayiramiyorum, onu farkettim, oysa bisikletten dustugu anda da gozum uzerindeydi. Demek ki faydasiz bir caba cocugun ensesinden ayrilmamak, yanlis anlasilmasin kendi hallerine birakalim da demiyorum, sakinan goze cop batar da! Hic sakinmadim ki ben onu! 2 yasindan beri yuzen, bisiklet tepesinden inmeyen bir cocuk bizimki! Hani bahcede agac olsa tirmanacak turden, ama oyle duz duvara tirmananindan degil. Hep, oglum kendine dikkat et, vucudunu koru derim Deniz' e yine de diyecegim ama ne dersen de oldu mu yapacak bir sey yok.

Simdi buyuk bir sorgulama donemi icine girdim, burada en az bir sene daha yasamamiz gerekiyor. "Gerekiyor" diyorum, konuya ne kadar sicak baktigimi anlayin. Web' de bizim gibi Acil Servis' te bekletilmis ve sikayet eden yuzlerce insanin tecrubesini okudum. Obama' ya bir mektup mu yazmali acaba? Ya da hangi sartlarda bekletilmiyor...

Acil durumlarla ilgili yapilacak seyler listesi var, ABD' ye gore olanini diyorum, orada diyor ki:

1- Yarali/Hasta Kendinde Degilse 911' i arayin

2-Durdurulamayan bir kanama varsa yaraya basinc uygulayin...

Yani bizim durumumuz ambulans cagirmaya uygun degilmis, yuruyerek gittik arabamiza. Acil' de bekletilmemizin nedenide bu kosula bagli olmali.

Demek ki bir daha boyle birsey olursa Deniz bayiltilacak! Saskinlik verici sey! Burasi ABD arkadaslar, Mikronezya falan degil! ABD' yi anlayamadan donmus olmayi umit ediyorum...

Birazdan dikislerini aldirmak uzere cikacagiz evden...

Acil' deki tecrubesi yuzunden cok zor bir mudahele olacagindan hic suphem yok! Pazartesi gunu kontrole gittigimizde Dr. un bandaji ellemesine izin vermedi. Merak ediyorum, Turkiye' de dikis atilirken sedasyon uygulaniyor mu cocuklara, bir turlu dogru bilgiye ulasamadim. Dikisler alinirken sadece tuyu kopariliyor kadar cani aciyacak dedi Acil Dr. muz ama... Yine eli kolu baglanacak, yine bagiracak, yine aglayacak...

Guclu muyum evet, biliyorum ki daha beterini yasayan insanlar var...

Ama ben Nese' yim, bu da Deniz... Canimin ici...

Bir gecse su gunler...

Bir gecse...

Belki de Yuradir Bu!

2009-04-30T00:34:00.003-07:00

Annecim!

Efendim Deniz?

Simdi ben "Surgery" mi oldum?

Evet, sayilir oglum...

Gulerek:

Peki o zaman!

Aradan saatler gecer, aynada kendine bakarken -cenesine!-:

Hmmmm! Stitch* dedikleri buymus demek! 7 taneden fazla bence! (*dikisler)

...

Anne!

Belki de yuradir bu!

...

Gulumsemek istiyorum...

2009-04-28T18:44:00.007-07:00

Evet evet, sadece gulumsemek istiyorum. Olani biteni unutmak, uyusmak belki de... Kanatlanip ucarken buralardan oralara kus gibi hafiflemek istiyorum...

Cok guzel bir kitap okudum aksam uzeri, aslinda Deniz' e okudum ama pek dinlemedi sanirim... Arabalariyla oynamaya dalmisti. Okuduktan sonra onun yataginin yanina yaptigim yer yataginda oylece uyuyakalmisim...

Yavru bir yarasa var oykude, annesi bir turlu ondan ayrilmak istemiyor. Gece ucarken bir baykusun saldirisina ugrayip dusuruyor yavrusunu kanatlarinin icinden...

Stellaluna dusuyor, dusuyor, dusuyor. Incecik, ayak parmaklari kadar ince dallara tutunuyor basasagi... Sonra gucu kuvveti kalmayinca tekrar dusuyor dusuyor dusuyor...

Hop diye yumusak bir kus yuvasinin icinde buluveriyor kendisini tepetaklak!

Kendine hic benzemeyen diger yavrularla beraber yasamaya basliyor, anne kus onu da diger yavrular gibi besliyor, bocek yiyor aslinda meyveyle beslenen Stellaluna' cik. Basasagi asilmasina pek kiziyor yeni anne, o da caresiz yeni kardesleri gibi durmaya cabaliyor...

Yuvadan ucma vakti geldiginde pek de guzel ucuyor bizim yavru yarasacik ama bir turlu kardesleri gibi konamiyor agaclarin dallarina, derken... Utanip uzaklasiyor onlardan, oz annesi buluyor onu tipki diger kuslar gibi "duz" dururken! Sen bir yarasasin neden "tepetaklak" duruyorsun diye soruyor ona...

...

Anne ve yavru kavusmus oluyorlar birbirlerine, anne yarasa yavrusuna gece ucmayi ogretiyor, tipki diger yarasalar gibi...

Simdi ben tipki Stellaluna gibi hissediyorum kendimi, sanki tepetaklak asilmam gerekirken ayaklarimin ustunde duruyormusum gibi...

Annem neden dusurdu ki beni kanatlarinin arasindan...

Duse kalka buyuyecek... Oyleymis...

2009-04-27T10:20:00.004-07:00

Deniz cumartesi gunu bisikletten dustu, sonuc cenede 7 dikis ve agzinda bir kirik dis.

Omrumden omur gitti, canimdan da can...

Cok zormus anne olmak, baba olmak...

Parktaydik.

Insan doluydu, cocuklariyla oynayan anne babalar...

Her yanimiz kan revan icindeyken ne elimizden tutan oldu ne de yardima kosan...

Bir elimde bisiklet digerinde Deniz, yaklasik 1 km yurudum arabaya...

Babamiz yoktu yanimizda, isteydi...

Arabaya bindigimde ancak gorebildim cenesindeki acikligi, kaski cikardigimda...

Hastane uzaklasti da uzaklasti ben yakinlasmaya calisirken...

Kimse hickimse yol vermedi, selektor, korna...

Hastaneye vardigimda Murat kucakladi, ben arabayi park edip iceri girdigimde, bir masa... masanin oteki tarafinda acil hemsiresi... Yara bandi yapistirmaya calisiyordu cocugun pis, kan icindeki cenesine...

6 saat bekledik o salonda, Deniz' in eli cenesinde, yuzumuze bile bakan olmadi!

5 yasinda kucucuk cocuga acimadilar bile!

Bekleyenlerin hicbiri acil bir durumda degildi oysa, rutin doktor kontrolunde sira beklememek icin acile gelmeyi secen, ellerinde icecekleri kahkahalar atan teyzeler amcalardi... Onlar guldu ben agladim...

En sonunda saat aksam 10' da aldilar iceriye...

Kanama bastirmanin basincin etkisiyle kesilmisti...

2 saat surdu doktorun gelmesi, dikis...

Ne rontgen cekildi, ne de adamakilli muayene edildi cocuk. Sadece dikis...

Deniz iyi simdi, disi agriyor sadece. Ogleden sonra kontrole gidecegiz disi icin. Dikisler 7-10 gunde alinacakmis...

Cok uzgun, bitkin ve karisigim...

Sanirim bizim icin ABD sayfasi kapandi. O bizi kapamadan biz cekip gitsek cok iyi olacak...

Elinde yarabandiyla masanin diger tarafindan ER hemsiresinin yuzunu asla unutmayacagim, gulen makyajli kadinlari da...

Lego Askina!

2009-04-25T08:27:00.005-07:00

Okulda birseyler oldu ve ben dun gonderemedim Deniz' i okula. Ogretmeni yeterince kontrol edemiyor cocuklari, ben oradayken bes yasinda bir kiz cocugu sesleniyor sinifin bir kosesinden ogretmene "Bayan A. buraya gel!" ayni zamanda da eli yukari dogru bakarak "gel gel" isareti yapiyor, hani yeterince insanliktan nasibini alamamis restoran musterisinin garsonu eliyle cagirmasi gibi bir yandan "garson, bak bu tarafa!" derken... Cok sinirleniyorum bu mevcut duruma, ogretmenin cocuklari kontrol edemeyisine ve kendi yetersizliginin acisini onlara her gun disiplin cezasi vererek cikarmaya calismasina. Surada bir aydan az bir zaman kaldi, ama ben cocugumu nasil koruyacagim derdindeyim.

Okuldaki bir diger derdimiz de oglen yemegi. Pino' cum bana cocuklarinin gittigi okulun web adresini gondermisti gecen gun, oglen yemegi listelerini bir gozden gecirdim ve derin bir AHHH cektim! Nasil ozenle hazirlanmis, besleyici bir liste! Bravo! Buradaki listeden bir iki seyi ekliyorum, bakin ve gorun diye.

Beef Soft Taco

Pasta w/Marinara

Egg Roll w/Fortune Cookie

Hamburger

King Ranch Chicken

Sloppy Joe

Honey BBQ Chicken

Cheese Pizza

Tex Mex Potatoes

Sweet Peas

Fried Rice

Sweet Potato Fries

Cheesy Bread Stick

Seasoned Corn

Orange Pineapple Gelatin

Popcorn

Red Apple

Orange

Banana

Aslinda sorun su: Iki secenek veriyorlar cocuklara; bir tarafta pizza, makarna, taco, hamburger vs. gibi "tencere" yemekleri (?) varken, diger tarafta cips, jole, meyve puresi, cilekli, cikolatali sut, misir gevregi gibi secenekler oluyor. Al birini vur otekine aslinda! Ha bir de unutmadan yeni bir uygulama baslatmislar! Bu iki dolara aldiklari yemek disinda 75 cent vererek ister dondurma, ister meybuz alabiliyorlar. Hepsi seker iceren, asiri enerji veren seyler! Inanilacak gibi degil di mi? Benim gittigim gun ben berbat bir makarna yedim, eriste diyelim; uzerinde kucuk kofteler var ve domates sosuyla beraber. Nasil lezzetsiz bir yemekti anlatamam. Deniz butun zorlamama ragmen diger pencereden kendine misir gevregi, meyve puresi, cilekli sut ve cips alip yanima oturunca sinirlerime hakim olamadim! Bu cocuk evde asla ve kat'a bunlari yiyemez! Bulundurmam cunku, kendi canim cekse bile eve almam ki kotu ornek olmayayim diye... Gecen sene bir ozel okula gitmistim acaba daha iyi bir secenek olur mu bizim icin dusuncesiyle; okulun anasinifinin bahcesinde Kola Makinasi' ni gordugum anda kararimi degistirdigimi hatirliyorum, tek neden bu degildi elbet, anasinifinda sadece uc cocuk vardi ve Deniz' in mutlu olmayacagini dusunmustum. Burada Kola Makinasi yok ama ogretmenimiz her oglen yemeginde elinde kola sisesiyle cocuklarin arasinda dolasiyor. Istisnasiz! Bagimlisi sanirim, sahsi tercihidir saygi duyarim ama obezite ile mucadele eden bir toplumda yasiyoruz biz, o kadar cok insan var ki etrafimizda!

Az kaldi, bitti bitecek biliyorum. Cok uzun anlattim degil mi? Anlatip dertlesmek ve artik bu konuyu kapatmak istiyorum, dilerim birinci sinifta harika bir okulda olacak Deniz, mutlu ve saglikli...

Lego konusuna gelince:

Lego' yu cok sevdiginden bahsetmistim degil mi? Ama yaraticiliginin sinirlarini zorlamaya basladi bu konuda, soyle ki: yaptigi Lego robotlara motor takip hareketli hale getirmek istiyor, saatlerce Lego ile hic sikayet etmeden oynuyor. Cok da mutlu, ben de oyle!

23 Nisan 2009

2009-04-23T10:29:00.001-07:00

23 Nisan 2009

Bugün uyandığımda annem bana bugünün bayram olduğunu söyledi, sevinip havalara uçacağıma ağlamayı tercih ettim ben...

Ağladım çünkü,

Bu kadar uzakta hiçbir coşkuya ortak olamıyorum, elimde bayrakla sokaklarda dolaşamıyorum, dedemin elini tutup şarkılar söyleyemiyorum.

Annem beni okula bıraktığında çok ağladım ben, dünyaya armağan edilmiş bu bayramdan haberi bile yoktu öğretmenimin...

Sonra daha çok ağladım, hiç kimse yüzümü güldüremedi benim ta ki öğlen yemeğinde annemi okulda gördüğüm ana kadar!

Elinde minik bir bayrakla bana gelmişti, çok sevindim. Bana dondurma bile aldı okul kantininden bugünün hatırına...

Eğer Deniz 23 Nisan 2009' u anlatsaydı böyle anlatırdı sanırım. Annesi ve babası onun adına karar verdi, buraya geldi ve Deniz artık sadece Paskalya, Noel ve Cadılar Bayramını istemiyor tüm Türk bayramlarını kutlamak istiyor...

Buruk ve acı bir tadı var uzaklarda bayramların, ama kalp aynı şekilde çarpıyor, heyecan ve gurur aynı...

Bir gün tüm bayramları eski coşkusuyla ve aynı dili konuştuğumuz çocuklar arasında kutlamak dileğiyle Türk Ulusu' nun ve çocukların bayramını kutlarız.

Sevgilerimizle,

Deniz Emek ve Ailesi

Yogurdun bilinmeyen faydasi :)

2009-04-22T10:52:00.003-07:00

Sabah pek neseli uyandi kerata, yanaklari pembe pembe, saclar karman corman, sicacik. Aslinda her zaman boyle uyanmiyor yeni gune, cok da mizmiz degil ama nasil desem, daha, biraz daha uyuyayim annecim diye yalvarir durumda.

Bugun sen neden bu kadar tatli uyandin bakalim Deniz' cik diye sordum...

Cevaba bakiniz :

"Yogurt yedim belki ondandir :)"

Evet yaklasik bes bucuk senedir yogurt yiyor, kemiklerin guclenir, boyun uzar vb. gibi elli bin tane yararini saymisimdir sanirim simdiye dek yesin diye ama ye oglum cok tatli bir cocuk olursun dedigimi hic hatirlamiyorum, sabah sabah guldurdu beni.

Bugun okuldaydim 'gonullu' olarak. Okulda gonullu olmak kesinlikle cok faydali, yogurttan bile daha faydali diyebilirim size! Bir kere orada ne oluyor ne bitiyor takip edebiliyorsunuz, ikincisi diger cocuklarin da kendi cocugunuzla hemen hemen ayni gelisim seviyesinde oldugunu gorup icinizi ferahlatabiliyorsunuz. Istisnalar var elbet, kimi cok guzel okurken, bir digeri henuz harfleri bilmiyor...

Ben Deniz' in hep eglenerek ogrenmesinden yana oldum, daha minicikler. Cidden minicik bunlar! Beni sinifta goren bir cocuk bugun "I miss my mooommm!" deyiverdi mesela, tuh dedim gelmesemiydim keske?

Sonra disarda teneffustelerken bir baskasi ogretmene gelip, annem uyari alirsam (hani kirmizi ocu dosya varya...) annem popomu saplakliyor demez mi? Nasil uzuldum kuzucuga! (*) Hain kirmizi dosya! Umarim bundan sonraki okulda boyle bir uygulama yoktur. Minicik cocuklari ayni anda hem ispiyona hem de rusvete alistiriyorlar! Yesil alinca "Treasure Box" a gidip ucuz bir dolarlik plastik oyuncaklardan alabiliyorlar...

Deniz ogretmenine soyle demis gecen gun :

Benim treasure box (hazine sandigi mi desek)' a gitmeme gerek yok, ben o oyuncaklari almadan da iyi cocuk olabilirim! Aslan oglum! :)

...

Evde yogurt mayalamanin puf noktalarini soyler misiniz bana? Simdiye dek HIC basaramadim da!

* poposuna saplak yedigini soyleyen cocuga ogretmenin verdigi tepkiyi merak ediyorsaniz soyleyeyim; gulumseyerek "Turuncu ya da sari uyarisi alman cok onemli degil, kirmizi almaman gerek" dedi! evet kirmiziyi almissa popo saplaklanabilir! hrrrrrr

Havadan sudan, sundan bundan...

2009-04-21T10:22:00.003-07:00

yanilgilarla mi gecer bir omur?

ya da gecmez...

Yok yok! Karamsar falan degilim, benden beklenemeyecek derecede neseliyim aslinda, ufak tefek dertlerin disinda, -yalnizligi da katmazsak buna- iyiyim.

Deniz okudan bir arkadasinin telefon numarasiyla geldi dun, ilk defa. Ogretmenimiz nedense bu konuda pek garip, cocuklarin telefon numaralarini alip vermelerine pek hos bakmiyor. Cocuklarin bazen dikbaslilik yapmalari cok hosuma gidiyor. Neyse bakalim aramak akillarina gelecek mi biribirlerini, ya da ne konusacaklar? Sabah 8' den aksam 4' e dek beraberler ne de olsa :)

Gecen gun babasiyla aralarinda soyle bir konusma gecmis:

Babacim

Efendim Deniz

Sana ve anneme tesekkur ederim

Ne icin oglum?

Bu oyuncagi (elindeki minik treni gostererek) aldiginizda tesekkur etmemisimdir, cok kucuktum. Onun icin...

Ben bu cocugu seviyorum tek disi eksik haliyle daha da sirin oldu kerata...

Neyse...

Sevgiler hepinize.

Seker Pembe Hanim' dan haber var...

2009-04-18T23:11:00.005-07:00

Balkondaki begonvilden ne zamandir haber veremedim size, farkindayim. Ne o ne de ben bir turlu bahar havasindan cikamadik aslinda. Yapraklari kuru dallarindan fiskiriverdi bir ay once kadar, sonra sararip dokuldu. Elim varmaya varmaya budayiverdim makasla dallarini, kisacik kaldilar. Sonra, balkonun yanibasindan gokyuzune sipsivri uzanan iki cam agaci tum polenlerini sacti, hem benim hem nazli begonvilin ustune.

Biraz kusmustum haytaya! Sehrin sokaklarindan arabayla gecerken, evlerin bahcelerindeki begonvilleri gorunce, senin neyin eksik demistim begonvil...

Buldum neyi eksikmis.

Minicik bir cam!

O kucucuk saksinin icinde filizlenivermis! Ne ben farkettim ne de begonvil! Bugun yagan deli yagmurda kovayi balkondan disari uzatip doldurdum, ikisini de bir guzel suladim. Seker Pembe Hanim, bizim begonvil, yeni arkadasindan pek hosnut! Belli ki camlardan ucup saksiya konmus bir cam tohumu...

Ne diyeyim, darisi basima...

Kimbilir,

Belki bir dahaki bahara...

Dis

2009-04-17T15:43:00.003-07:00

Oh!

Sonunda!

Bir aydir sallanan sut disi, ilk sut disi sabaha karsi dusmus...

Sabah gulerek uyandirdi beni, saat alti bucuktu sanirim:

"Anne disim cikmis!" diye usul usul koluma dokunuyordu.

Gulen yuzunden sonra burnuma kadar yaklastirdigi avucuna baktim.

O minicik dis...

Inatla dusmeyen, cekmeyi basaramadigim, Ankara' daki guzel dostlara yana yakila sordugum dis, dustu sonunda!

Okuldan geldiginde cok guldurdu beni bidik; "Annecim, alttaki disler 10' ar dolarmis" diyerek, anlamadim once! Meger tarifesi varmis "Dis Perisi" nin! Dis perisi, senin ekonomik krizden haberin yok galiba :)

Diger disler ne hizla degisecek bakalim...

Telaslanmistim cunku:

-Sallanan sut disleri henuz dusmeden arkadan yeni kalici disleri surmustu bile!

Neyse, canim Pino' m ve sevgili esi imdadimiza yetisti neyse ki... Soz dinledim, sakin sakin bekledim disin kendi kendine dusmesini. Rontgende 4 disi ustuste (iki sira halinde) gorunce sasirmadim dersem yalan olur.

Neyse, kaldi on kusur dis:)

Buyuyoruz,

birlikte.

Gunes... Turkan Saylan... T.C.

2009-04-13T17:21:00.003-07:00

Turkan Saylan' i gorunce yuregim parcalandi adeta! Bu yuce sahsiyetin ugradigi haksizligi, saygisizligi Turkiye Cumhuriyeti' nin bir vatandasi olarak sindirmem, kabullenmem imkansiz!

Sevgili Saylan,

Turkiye Cumhuriyeti adina ozur dilerim sizden.

Gunes gozlerini yakiyor; gozlerini kapatmalari kafi gelmedi, gunesi batirmaya calisiyorlar artik. Ama bilsinler ki o gunes yeniden dogar, her gun dogar! Bir batarsa bin kere daha dogar!

Utanc hepimizin.

Seren Serengil, Hurriyet Gazetesi ve guzide okur yorumlari

2009-04-12T09:12:00.005-07:00

Kac gundur "Turk Gazeteleri" nde cikan, konuyla ilgili haberleri okuyorum. Icim aciyor bir anne olarak Seren Serengil' in yasadiklarini dusununce. Ayni aciyi okuyanlarin hissetmesini beklemek anlamsiz ama su yorumun edepsizligine bakar misiniz?

Gazete: Hurriyet
Yil: 2009
Yer : Turkiye Cumhuriyeti

"St.Stephan'a yalvarmaktan başka çare yok.Dünya aç ve kimsesiz çocuklarla dolu.Onlardan birine "anne" olamaz mı? "

Yani siz diyorsunuz ki, cocugunun adinin Stephanie koyamaz, ortalikta sec begen al bir suru Arapca isim varken!

Yani siz, ucuncu bebegini kaybetmis bir annenin acisini gormeyip-duymayip sadece buna taktiniz o guzel kafanizi!

Yani siz bunlari Seren Serengil' i karsiniza alip da soyleyebilirdiniz, oyle ya onunla yapilan roportajin altina bu "guzide" yorumu yaparak yolun yarisini astiniz...

Yani siz dunyadaki ac ve kimsesiz cocuklari dusunuyorsunuz oyle mi?

Hadi canim!

Hurriyet Gazetesini de, altina "okuyucu yorumu" koyma garipliklerini de kiniyorum, herkes her istedigini yazabilir oyle mi? Nasilsa ne yuzleri, ne cisimleri, ne gercek isimleri var ortada! Allah gazetelere haber etmesin!!! aminnnn

Alttaki yorum degerlendiricilerinin oylamalarina hic girmiyorum bile! Vah vah vah Turkiye' m vah!

Keçi

2009-04-11T00:04:00.002-07:00

Bahar geldi de gecmek uzere burada, eli kulagindadir sicak havanin, kasirganin, nemin... Cok ilginc bir sey dogmadigin iklimin icinde yasamak; havanin kokusu, bulutlarin gokyuzunde duruslari bile farkli oradakinden, ay da-yildizlar da, kedi de, kopek de, kus da, cicek de, bocek de, hersey ama hersey farkli geliyor insana.

Yillardir kiramadigim "buraya alisma direncim" kirildi sanirim sonunda, ya da kabullendim belki de.

Bundan yirmi gun kadar once, sevgili dostuma ucarken gokyuzunden, bulutlarin arasindan; kimi zaman altindan, ustunden dostca baktim asagidaki topraga. Toprak mi yabanci bana, ben mi yabanciyim acaba topraga dedim kendi kendime. Ve oracikta barisiverdim yeryuzunun dogdugum topraklara uzak bu kosesiyle.

Ne guzel dedim, daglar, tepeler... Daire seklinde tarlalar, saka gibi sanki "pacman" oyunundaki gibi bazilari, bakip bakip gulumsedim. Cama yapistirirken alnimi, elimi uzatsam degecek kadar yakinlastigini hissettim topragin bana. Ben bir adim gittim o yuz adim yaklasti bana, sevdik durduk birbirimizi yol boyunca.
Alismasi cok zaman aldi bu inatci kecinin buralara...

Simdi baristim bu topraklarla, hayat sanki tekrar baslar gibi upuzun dort sene sonra...

* pacman tarlalarin fotosu suradan, konuyla ilgili engin bilgiye wikipedi' den ulasilabilir... sulama maksatli bu sekildeymis tarlalar isin ozu... dairenin disinda kalan alanlari gozden cikarmislar belli ki, adamlarda toprak cok azizim. neyse...

ne zaman bitiyor bu okul?

2009-04-06T13:00:00.003-07:00

hmm...

iki haziran diyor takvim, sunun surasinda su kadarcik hafta kalmis, azicik daha.
cocuk goz gore gore soguyor okuldan, muzik ogretmeninin etkisi buyuk.
bir de bugun evden cikarken soyle dedi:
'harrison (arkadasi) obama kotu adam dedi'
yine hmmm...

cocuklari bu yasta irkci yetistirmeye baslamak adetten sanirim; diyorum ya uzun zamandir, nasil ama nasil gidesim var buralardan...
tek endisem; gittigim yerde de benzer seylerle karsilasmak, iyisini umarak buralardan ucmaya karar verdik gibi gibi... haziran ayinin sonunda kararimizi vermis olacagiz, bakalim.

bu aralar yazmak istemiyorum, belirsizlik icinde gunler... sizleri de bunaltmaya niyetim yok, kendi kendime aldigim notlari gorseniz sasardiniz...

neyse, ben toparlanip gelecegim...

kendinize iyi bakin ve kararsiz kalmayin e mi?

2009-03-31T18:05:00.001-07:00